Diecezja Rzeszowska

Subskrybuje zawartość
"Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" - hasło Roku Duszpasterskiego
Zaktualizowano: 57 min. 30 sek. temu

Ksiądz Ireneusz Folcik - Zasłużony dla Miasta Rzeszowa

pt., 01/16/2015 - 12:17

18 stycznia 2014 r. o godz. 18.00 w Filharmonii Podkarpackiej przy ul. F. Szopena w Rzeszowie odbędzie się uroczystość nadania tytułu „Zasłużony dla Miasta Rzeszowa”. Zgodnie z Uchwałą Rady Miasta Rzeszowa tytuł otrzyma ks. dr Ireneusz Folcik oraz p. Zygmunt Solarski. W prezentacji przygotowanej przez Prezydenta Miasta Rzeszowa Tadeusza Ferenca oraz Przewodniczącego Rady Miasta Rzeszowa Andrzeja Deca o ks. Ireneuszu Folciku czytamy m.in.: Intelektualista, niestrudzony zwolennik dialogu, którego osobowość, szczere zaangażowanie oraz oddanie kapłańskiej misji, sprawiło, że stał się niekwestionowanym przywódcą duchowym kilku pokoleń rzeszowian. Zygmunta Solarskiego poznajemy jako wytrwałego przewodnika, popularyzatora turystyki krajoznawczej, który przez kilkadziesiąt lat, dzięki swojej charyzmie, opartej na prawych wzorcach duchowych, kształtował postawy życiowe kilku pokoleń w odniesieniu do kultury, patriotyzmu i wartości moralnych. Program uroczystości obejmuje Recital Sebastiana Pecznika, wręczenie medali „Zasłużony dla Miasta Rzeszowa”, koncert zespołu „Opus Absolutus”, wystawę „Z pracowni Wiesława Grzegorczyka” oraz bankiet.

Zmarł śp. O. Robert Pawlak, franciszkanin pracujący w Jaśle - św. Antoniego

śr., 01/14/2015 - 10:38

W dniu 13 stycznia 2015 r. zmarł o. Robert Pawlak, franciszkanin posługujący od wakacji 2014 r. w parafii św. Antoniego Padewskiego w Jaśle.

Pogrzeb śp. O. Roberta odbędzie się w sobotę, 17 stycznia, o godz. 13.00 w kościele św. Antoniego w Jaśle.

O. Robert ur. 02.02.1976 w Nałęczowie, święcenia kapłańskie przyjął w grudniu 2005 r. W jasielskim klasztorze zajmował się ministrantami, Wspólnotą Emmanuel i Młodzieżą Maryjną. Przygotowywał młodzież do bierzmowania, odwiedzał chorych i spowiadał. Jako katecheta uczył religii w Zespole Szkół Technicznych w Jaśle.

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie!

Ksiądz Michał Pilipiec w projekcie „Kamienie pamięci”

wt., 01/13/2015 - 13:11

W tym roku Instytut Pamięci Narodowej już po raz szósty organizuje konkurs „Kamienie Pamięci” służący upamiętnianiu osób, których poświęceniu zawdzięczamy wolność Polski. Konkurs przeznaczony jest dla młodzieży. Organizatorzy zachęcają uczestników do znajdywania bohaterów historii we własnym środowisku oraz do podejmowania samodzielnej pracy dokumentacyjnej. Niezwykle ważnym elementem projektu jest jak najatrakcyjniejsze opracowanie prezentacji postaci, która jest związana z tematem aktualnej edycji projektu oraz upowszechnienie wiedzy o niej w społeczności lokalnej. W tym roku IPN postanowił upamiętnić osoby duchowne, które oddały życie walcząc za ojczyznę. Mottem bieżącej edycji są słowa św. Pawła z Tarsu: „Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj”. Bohaterem projektu musi być osoba duchowna, która żyła i działała w czasach II Wojny Światowej i PRL.
W tegorocznej edycji konkursu biorą udział, m.in. uczennice I Liceum Ogólnokształcącego w Rzeszowie: Kinga Szmuc i Angelika Więcek pod kierunkiem nauczycielki I LO Katarzyny Milcarek-Mróz. Uczennice zainteresowały się losami i życiem ks. Michała Pilipca ps. Ski. W ramach konkursu przygotowały sesję popularno-naukową na temat duszpasterza z Błażowej, który był kapelanem podobwodu AK Rzeszów-Południe. Ksiądz Pipiec był trzecim współorganizatorem AK. Prowadził m.in. archiwum materiałów konspiracyjnych. Objął funkcję Kapelana Podobwodu AK Rzeszów-Południe. Dnia 4 grudnia 1944 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa w kościele podczas odprawiania Mszy św. i został osadzony na Zamku w Rzeszowie. Po 3-tygodniowych torturach został wywieziony (dnia 8 grudnia o ok.4 rano) do lasu za Głogowem wraz z innymi aresztowanymi, gdzie został rozstrzelany. W 2011 roku Prezydent RP Bronisław Komorowski odznaczył go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
Sesja popularnonaukowa dotycząca ks. Michała Pilipca odbędzie się 18 stycznia o 15.00 w auli Gimnazjum Publicznego w Błażowej.

tn na podst. radiovia.com.pl

Święcenia kapłańskie w Tarnowcu

wt., 01/13/2015 - 12:23

10 stycznia 2015 r. w Sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia w Tarnowcu diakon Tomasz Podrazik ze zgromadzenia Misjonarzy Afryki przyjął święcenia kapłańskie. Święceń udzielił bp Edward Białogłowski. Ojciec Podrazik jest drugim kapłanem z diecezji rzeszowskiej, który dołączył do zgromadzenia Ojców Białych. Zgromadzenie Misjonarzy Afryki powstało w 1868 r. Działalnością misyjną obejmuje 24 kraje afrykańskie między innymi Ugandę, Rwandę, Burundi, Kongo, czy Zambię, gdzie misjonarze głoszą Chrystusa i Ewangelię w tzw. pierwszej ewangelizacji; zajmują się duszpasterstwem parafii czy opieką nad najbiedniejszymi i odrzuconymi. - Nie przypadkowo moje świecenia kapłańskie miały miejsce nie w katedrze, a w rodzinnej parafii. Zależy nam na tym, by parafianie z miejscowości rodzinnej angażowali się w życie misyjne, by uświadamiali i sobie, że to także dzięki nim odkryłem powołanie misyjne i chcę służyć na misjach. Dzięki temu, wiem że biedę miał wsparcie zarówno w pamięci jak i w modlitwie ” - mówi o. Tomasz Podrazik, który w czerwcu wyjedzie do pracy w Tanzanii.

tn na podst. radiovia.com.pl
zdjęcie: radiovia.com.pl

Jubileuszowe wydanie „Resovia Sacra”

pon., 01/12/2015 - 12:43

Tradycją wydawniczą sięgającą początków diecezji rzeszowskiej jest publikowanie od 1994 r. przez Instytut Teologiczno-Pastoralny im. Św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie czasopisma naukowego „Resovia Sacra”. Aktualny numer za rok 2014 jest wyjątkowy z dwóch względów. Jednym z nich jest dwudziestolecie istnienia pisma, a drugim jest jego dedykacja. „Resovia Sacra” została bowiem ofiarowana pierwszemu biskupowi diecezji rzeszowskiej Jego Ekscelencji biskupowi Kazimierzowi Górnemu. Okazją ku temu jest jubileusz 30-lecia święceń biskupich Dostojnego Jubilata przypadający 6 stycznia 2015 r.
Z tej racji wydane czasopismo otwiera słowo biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby. Jubileuszowe wydanie „Resovia Sacra”, wyjątkowo obfite w swej treści, zawiera na ponad sześciuset stronach dwadzieścia pięć artykułów, dwa sprawozdania, osiem recenzji i omówień. Artykuły poprzedzone są pierwszym publikowanym wykazem zawartości „Resovia Sacra” za lata 1994-2014. W studiach odnajdziemy teksty z wielu dziedzin teologii, prawa kanonicznego, historii Kościoła, w języku polskim, angielskim i włoskim. Możemy zapoznać się m.in. z genezą i znaczeniem ceremonii „Świętego Ognia” w Bazylice Bożego Grobu na podstawie źródeł liturgii jerozolimskiej do XIII w. (ks. T. Bać); ze zmianami w strukturze ludności, ruchu naturalnym oraz sytuacji wyznaniowej w miejscowości i parafii Izdebki po 1945 r. (ks. T. Bednarz); z procesem formacji do kapłaństwa w rozważaniach Jana Pawła II na Anioł Pański przed synodem biskupów w 1990 r. (ks. J. Buczek); z fundacją, uposażeniem i rozwojem parafii Znalezienia Krzyża Świętego w Niebylcu (A. Chuchla). Dowiemy się z tego numeru również o infosferze i jej wpływie na rozwój psychiczny i duchowy wczesnośredniowiecznych cenobitów przestrzegających reguły Benedykta z Nursji (O. Cyrek); Augustynie Golicynie i katolicyzacji Rosji (A. Drozdek); działalności charytatywnej w parafii pw. św. Rodziny w Tarnowie (P. Glugla); statusie prawnym i pozycji społecznej Polaków pracujących za granicą oraz formach udzielania im pomocy i wsparcia (K. Głowiak); misjach i rekolekcjach w diecezji przemyskiej w latach 1944-1964 (ks. M. Kapłon); procesie Jezusa przed Herodem Antypasem (ks. A. Kubiś). „Resovia Sacra” dostarczy nam także informacji o obrazku religijnym w misji ewangelizacyjnej Kościoła (bp M. Leszczyński); staurologicznej wiarygodność genezy Kościoła (ks. J. Mastej); mariologicznej interpretacji perykopy „o prawdziwych krewnych Jezusa” (ks. M. Mikołajczak); historii Krzyża Jubileuszowego na Giewoncie (ks. S. Nabywaniec, T. Rut); przedstawieniach dewocyjnych na obrazkach świętych jako przedmiocie zainteresowań kolekcjonerskich (A. Przywara); formacji intelektualnej i pastoralnej diakonów stałych w Kościele (ks. R. Selejdak); zmartwychwstaniu w ikonografii (M. Siodłowska, P. Królikowski); czuwaniach soborowych jako formie duchowej obecności Kościoła polskiego na Soborze Watykańskim II (o. A. Smagacz); radzie fabryki kościoła w Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1917 r. (ks. M. Story); o modlitwie na podstawie pism św. Urszuli Ledóchowskiej (ks. P. Synoś). Znajdziemy tutaj także artykuły o rysie historyczno-kanonicznym ekskomuniki (A. Terpin); dziejach kapituły w aspekcie historyczno-prawnym jako organu kolegialnego diecezji do Soboru Trydenckiego (ks. R. Wałczyk); doktorach teologii z zakresu biblistyki Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego wypromowanych po II wojnie światowej (P. Wisz); inwentarzu parafii św. Michała Archanioła w Iwieńcu z 1939 r. (ks. W. Żurek).
Zamieszczone zostały ponadto dwa sprawozdanie z sesji naukowej o badaniach nad Polonią, która odbyła się w Lublinie i współorganizowana była przez parafię w Sokołowie Młp. oraz konferencji naukowej w Kielcach dotyczącej aktualnego stanu badań nad rubrycelami i schematyzmami diecezjalnymi.
„Resovia Sacra” w 2014 r. została zgłoszona do baz naukowych. Jej treść jest indeksowana m.in. w bazie bibliograficznej polskich naukowych czasopism BazHum, prowadzonej przez Muzeum Historii Polski w Warszawie. Ponadto archiwalne numery dostępne są na stronie internetowej www.resoviasacra.wsd.rzeszow.pl.

ks. Marcin Nabożny

Konkurs biblijny dla uczniów szkół podstawowych

pon., 01/12/2015 - 12:37

Dzieło Biblijne im. św. Jana Pawła II w Diecezji Rzeszowskiej ogłasza Konkurs dla dzieci szkół podstawowych klasy od IV do VI pt. „Ewangelia św. Marka drogą ucznia Jezusa”. Szczegóły są dostępne na stronie internetowej Dzieła Biblijnego: biblista.pl zakładka diecezja rzeszowska.

II Rzeszowski Festiwal Kolęd i Pastorałek - wyniki

ndz., 01/11/2015 - 22:59

10 stycznia 2015 r. w Centrum Religijno-Kulturowym Ojców Bernardynów w Rzeszowie odbył się II Rzeszowski Festiwal Kolęd i Pastorałek. Organizatorem festiwalu jest Studium Muzyki Liturgicznej w Rzeszowie (SML). W festiwalu wzięło udział dwadzieścia chórów w następujących kategoriach: chóry dorosłe, chóry dziecięce oraz zespoły wokalno – instrumentalne i orkiestry. Jury w składzie: dr hab. Jolanta Skorek-Münch – prof. UR (przewodnicząca jury); dr Anna Marek-Kamińska – SML; mgr Jadwiga Kot – UR; Dominik Lasota - kompozytor nagrodziło następujące zespoły:

Kategoria chórów dorosłych

Dyplom Brązowy
1. Chór parafialny – Godziszów, dyr. Mirosław Maksim
2. Towarzystwo Śpiewacze „Ku Przyszłości” – Partynia, dyr. Jerzy Rajski

Dyplom Srebrny
1. Chór „Trąby Jerychońskie” – Rzeszów, dyr. Karolina Kosak
3. Szalowski Zespół Wokalny – Szalowa, dyr. Maria Dziedzic
4. Chór „Artos” – Lwów (Ukraina), dyr. Nataliya Ivashkiv
5. Chór Ziemi Zamojskiej „Contra” – Zamość, dyr. Anna Cios

Dyplom Złoty
1. Zespół wokalny „Ale Cantare” – Płoskie, dyr. Barbara Rabiega
2. Przemyski Chór Kameralny – Przemyśl, dyr. Andrzej Guran

I miejsce
Chór „Cantabile” – Łużna, dyr. Jan Wypasek

Kategoria chórów dziecięcych

Dyplom Brązowy:
Przemyski Młodzieżowy Chór Kameralny „Vox Iuventum” – Przemyśl, dyr. Piotr Szelążek

Dyplom Srebrny:
1. Grupa wokalna „Amiculus” – Wysoka, dyr. Katarzyna Wrona – Bar
2. Chór dziecięcy „Credo” – Rivne (Ukraina), dyr. Tetiana Mys

Dyplom Złoty:
nie przyznano

Kategoria zespołów wokalno – instrumentalnych i orkiestr

Dyplom brązowy
1. Zespół „Elyon” – Rzeszów, dyr. Natalia Wrona
2. Zespół „Drogowskaz” – Leżajsk, dyr. Łukasz Grabowski

Dyplom Srebrny
1. Zespół wokalno – instrumentalny z Bieździedzy, dyr. Damian Ochałek
2. Zespół „Echo Sacrosongu” – Rzeszów, dyr. Paweł Dubiel
3. Orkiestra z Gwoźnicy Górnej – Gwoźnica Górna, dyr. Marian Bocek
4.

Dyplom Złoty
1. Orkiestra i Chór Prywatnej Szkoły Muzycznej Pro Musica – Krosno, dyr. Aleksandra Matuszewska – Fiołek
2. Mały Chór Świętego Józefa Kalasancjusza – Rzeszów, dyr. Gabriela Wąsacz

I miejsce
Zespół „Młody Duch i Przyjaciele” – Górno, dyr. Dariusz Kosak

W ramach festiwalu zespoły koncertowały w kilku miejscach Rzeszowa, m.in. w kościele Św. Krzyża, w Hospicjum Stacjonarnym przy Oddziale Opieki Paliatywno-Hospicyjnej oraz w Regionalnym Ośrodku Rehabilitacyjno-Edukacyjnym dla Dzieci i Młodzieży. (tn)

Zdjęcia: organizator

Zmarła śp. Danuta Dziadosz, mama ks. Mirosława Dziadosza

czw., 01/08/2015 - 11:53

Zmarła śp. Danuta Dziadosz, mama ks. Mirosława Dziadosza, wikariusza w Głogowie Młp. Pogrzeb odbędzie się w sobotę, 10 stycznia, o godz 12.00 w kościele Matki Bożej Królowej Polski w Jaśle (parafia Chrystusa Króla).

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj jej wieczne spoczywanie.

Wieczór Uwielbienia Najświętszej Rodziny w Łowisku

czw., 01/08/2015 - 11:38

4 stycznia 2015 r. w parafii św. Ignacego Antiocheńskiego i Świętego Maksymiliana Marii Kolbe w Łowisku odbył się, już po raz czwarty, Wieczór Uwielbienia Najświętszej Rodziny. Jest to inicjatywa młodych ludzi zrzeszonych w Katolickim Stowarzyszeniu Młodzieży w Łowisku. Celem tego Bożonarodzeniowego spotkania jest podtrzymywanie tradycji śpiewania kolęd, poprzez które Młodzi Artyści pragną uwielbić Boga i podziękować Mu za dar Wcielenia Jezusa Chrystusa.
Od lat młodzież z Łowiska przygotowywała jasełka, które od 2011 roku zostały przekształcone w Koncert Uwielbienia Boga, poprzez śpiew Kolęd.
KSM z parafii Łowisko do przygotowań włączał wszystkich działających, a także byłych członków, oraz swoje rodziny i znajomych.
W sumie w każdej edycji brało udział około 50 osób w różnym wieku, wraz z zespołem muzycznym.
Wśród instrumentów użytych na Koncercie nie brak fletu, skrzypiec, klawiszy, gitar, akordeonu, a nawet perkusji.
Kolędy, które wykonywane są podczas Koncertu również dobierane są przez wykonawców.
Młodzi Artyści chcą, by każdy znalazł coś dla siebie.
W repertuarze znajdują się zarówno kolędy nowe jak i starsze, znane jak i zapominane, mniej i bardziej skoczne.
W tegorocznej edycji w wypełnionym przez parafian kościele w Łowisku rozbrzmiały takie popularne utwory jak: Gdy się Chrystus rodzi, Gdy śliczna Panna, W żłobie leży, Nie było miejsca dla Ciebie.
Pojawiła się także kolęda: Bracia patrzcie jeno, oraz pieśń O gwiazdeczko coś świeciła, która w tej wspólnocie jest bardzo popularna.
Co do reszty repertuaru- po raz pierwszy rozbrzmiał utwór – Pastuszkowie, bracia mili, czy Hola, hola pasterze z pola.
Utwory były opatrzone komentarzem, celem którego było zapoznanie słuchaczy z historią kolędy oraz jej najważniejszą treścią i przesłaniem.
Wieczór Uwielbienia jest wspaniałą okazją do rodzinnego kolędowania, a także do prezentowania i rozwijania talentów danych od Pana Boga.
Z każdym rokiem są ambicje na więcej, lepiej i coś nowego.
Każdy Koncert jest także dobrą okazją do integracji członków KSM w Łowisku oraz do wyjście z działalnością poza obszar salki, w której Młodzi się spotykają.
Młodych cieszy i motywuje do dalszych pomysłów wsparcie Proboszcza ks. Marka Ryby oraz wdzięczność Parafian.
Śpiew jest bardzo piękną formą modlitwy. Święty Augustyn powiedział, że „kto śpiewa, ten dwa razy się modli”.
Jest to więc bardzo pozytywne zjawisko, gdy młodzi ludzie chcą śpiewać. Śpiew, bowiem jednoczy ich ze sobą, buduje więzi i wprowadza radość.
Oby było więcej takich inicjatyw w naszych parafiach.

Ks. Paweł Liszka
Zdjęcia: Lucyna Piróg

Jubileusz konsekracji bp. Kazimierza i bp. Edwarda

wt., 01/06/2015 - 21:46

Życie Jubilatów pokazuje jak wiele można zdziałać, gdy wszystko odda się Panu Bogu i działa się w mocy Ducha Świętego – powiedział biskup rzeszowski Jan Wątroba na Mszy św. z okazji jubileuszu konsekracji biskupów: Kazimierza Górnego i Edwarda Białogłowskiego. 6 stycznia br. w katedrze odbyła się Msza św. w intencji biskupów: Kazimierza Górnego i Edwarda Białogłowskiego, którzy przeżywali kolejno 30. i 27. rocznicę konsekracji biskupich. Biskup Kazimierz Górny został konsekrowany przez Jana Pawła II w Bazylice św. Piotra w Rzymie 6 stycznia 1985 r. Biskup Edward Białogłowski został konsekrowany przez bp. Ignacego Tokarczuka w katedrze przemyskiej 6 stycznia 1988 r. Okolicznościowej Mszy św. przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba. W koncelebrze uczestniczyli Biskupi Jubilaci oraz bp Stanisław Salaterski – biskup pomocniczy tarnowski, a także księża infułaci: Józef Sondej, Stanisław Mac i Wiesław Szurek oraz czterdziestu księży. Przed Mszą św. ks. Jan Delekta – proboszcz parafii katedralnej – wprowadził zebranych w treść Uroczystości Objawienia Pańskiego oraz zachęcił do modlitwy w intencji Jubilatów. Dzieci z parafii katedralnej przedstawiły krótki program bożonarodzeniowy połączony z życzeniami dla Biskupów. W homilii bp Jan Wątroba przypomniał charakterystyczne cechy Mędrców ze Wschodu. Wyróżniała ich dociekliwość intelektualna w poszukiwaniu prawdy, znoszenie przeciwności ze strony otoczenia oraz nie zrażanie się obojętnością środowiska na sprawy Boże. Kaznodzieja zwrócił uwagę, że Mędrcy wrócili do swojego regionu jako apostołowie Dobrej Nowiny, wyprzedzając swoją misą powołanych przez Jezusa Chrystusa Dwunastu Apostołów. Ich dzieło kontynuują dzisiaj biskupi. Zwracając się do Jubilatów, powiedział, że ich życie pokazuje, jak wiele można zdziałać, gdy wszystko odda się Panu Bogu (Omnia Tibi – zawołanie biskupa Górnego) i działa się w mocy Ducha Świętego (In virtute Spiritus Sancto – zawołanie biskupa Białogłowskiego). Na zakończenie homilii Biskup Rzeszowski przeczytał okolicznościowy list papieża Franciszka skierowany do Jubilatów. Po Komunii św. bp Kazimierz Górny w imieniu własnym i bp. Białogłowskiego podziękował zebranym za modlitwę i życzenia. Oprawę muzyczną zapewnił chór kleryków z Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie. (tn)

Orszak Trzech Króli w Wiśniowej

wt., 01/06/2015 - 16:20

W tym roku w Wiśniowej już po raz trzeci przeszedł Orszak Trzech Króli. Scenariusz tej jednej z największych rodzinnych, plenerowych imprez jest wszędzie podobny, ponieważ oparty na ewangelicznym przekazie – Mędrcy ze Wschodu wyruszają za Betlejemską Gwiazdą, by odkryć w ubogiej, niepozornej szopie najprawdziwszego Boga. Nieodzownym elementem każdego Orszaku jest wspólne, głośne, radosne kolędowanie ludzi, którzy idą za Trzema Królami ubranymi w piękne, barwne stroje oraz ich rycerzami, wojownikami i dwórkami. W ten sposób każdy może się przyłączyć do Orszaku Trzech Króli, stając się nie tylko biernym widzem, ale aktywnym uczestnikiem wydarzenia mając na głowie papierową koronę, która przez lata stała się atrybutem święta.
Orszak w Wiśniowej zatrzymywał się przy 4 rozstawionych po drodze mansjonach /to popularne w średniowieczu małe uliczne sceny/. Widzowie mogli zobaczyć krótkie przedstawienia teatralne w wykonaniu młodzieży z KSM. Kulminacyjnym momentem było pokłonienie się Małemu Dzieciątku w szopce zbudowanej w kościele. Radosne świętowanie dopełniło wspólne śpiewanie kolęd i konkurs na najładniej przebraną rodzinę. (mg)

Galeria z Orszaku Trzech Króli w Rzeszowie

wt., 01/06/2015 - 16:11

6 stycznia 2015 r. ulicami Rzeszowa przeszło ok. 20 tysięcy osób w ramach Orszaku Trzech Króli. Orszak rozpoczął się na parkingu przy Hali Podpromie o godz. 11.30. Po pierwszej scenie i modlitwie Anioł Pański, którą poprowadził biskup rzeszowski Jan Wątroba, uczestnicy przeszli w kierunku ul. Szopena i dalej aleją Lubomirskich, ul. 3-Maja i ul. Kościuszki na Rynek w Rzeszowie. Tam Królowie oraz towarzyszące im orszaki oraz goście pokłonili się Nowonarodzonemu Dzieciątku. (tn)

Zmarła śp. Teresa Miłek, mama Ks. Ryszarda Miłka z Chicago

pon., 01/05/2015 - 10:26

Zmarła mama ks. Ryszarda Miłka, kapłana pracującego w Chicago, a pochodzącego z Góry Ropczyckiej. Pogrzeb śp. Teresy Miłek będzie miał miejsce we wtorek, 6 stycznia o godz. 14.00 w Górze Ropczyckiej.

Pokój, radość, rodzina - Orszak Trzech Króli

czw., 01/01/2015 - 12:02
Start 06/01/2015 11:30 Strefa czasowaEurope/Warsaw Start 06/01/2015 11:30 Strefa czasowaEurope/Warsaw

6 stycznia 2015 r. już po raz trzeci mieszkańcy Rzeszowa przejdą w Orszaku Trzech Króli. Tym razem z hasłem „Pokój, radość, rodzina”. W diecezji rzeszowskiej takie orszaki, oprócz Rzeszowa, pojawią się również w Głogowie Młp., Gorlicach, Jaśle, Sędziszowie Młp. i Wiśniowej. Rzeszów po raz pierwszy dołączył do miast organizujących orszak w 2013 r. Organizację koordynuje rzeszowska Fundacja „Akademia Szczęśliwej Rodziny”. Jej prezes - Bartłomiej Bartosiewicz - zwraca uwagę, aby w odniesieniu do orszaku nie używać określeń marsz, pochód czy parada. – Orszaki nie idą przeciw komukolwiek, a takie skojarzenia wywołują wymienione słowa. Z rzeszowską fundacją ściśle współpracują władze Rzeszowa i województwa podkarpackiego oraz wiele środowisk, stowarzyszeń, organizacji i szkół. Wśród nich rodzice, nauczyciele i uczniowie z Gimnazjum i Liceum Sióstr Prezentek, Szkoły Podstawowej i Gimnazjum Sióstr Pijarek, Gimnazjum nr 6, 8 i 12, Szkoły Podstawowej nr 5 i II Liceum Ogólnokształcącego. Nie brakuje także najmłodszych, m.in. dzieci z Przedszkola Sióstr Serafitek. Tegoroczny rzeszowski Orszak Trzech Króli rozpocznie się na parkingu obok Hali Podpromie. Jego uczestnicy przejdą przez ul. 3-go Maja na rzeszowski Rynek. Prowadzący orszak Trzej Królowie będą jechać konno i na wielbłądzie. Rok temu obecność egzotycznego zwierzęcia w stolicy Podkarpacia była nagrodą za pierwsze miejsce w internetowym konkursie „Głosuj na Wielbłąda”. W tym roku wielbłąd zostanie wynajęty przez Fundację. Za królami, symbolizującymi Europę, Azję i Afrykę, pójdą setki dzieci ubrane w czerwone, zielone i niebieskie stroje. Orszak będzie się zatrzymywał przy rozstawionych po drodze mansjonach – to popularne w średniowieczu małe uliczne sceny. Widzowie będą mogli zobaczyć krótkie przedstawienia teatralne przypominające o najważniejszych wydarzeniach z historii zbawienia. Kulminacyjnym momentem będzie pokłonienie się Małemu Dzieciątku w szopce zbudowanej na rzeszowskim Rynku. Radosne świętowanie dopełni wspólny śpiew kolęd. A jest się z czego cieszyć. Uroczystość Objawienia Pańskiego przypomina, że Bóg, w osobie Jezusa Chrystusa, przyszedł do każdego człowieka. Bez wyjątku. (tn)

XXIV Sympozjum dla Księży Rekolekcjonistów, Ojców Duchownych i Spowiedników Kapłańskich na Jasnej Górze

śr., 12/31/2014 - 12:30

XXIV Sympozjum dla Księży Rekolekcjonistów, Ojców Duchownych i Spowiedników Kapłańskich na Jasnej Górze, organizowane od 1982 r. przez Komisję Episkopatu ds. Duchowieństwa, odbędzie się na Jasnej Górze w Domu Pielgrzyma w dniach: od 26 g. 16.00 do 29 stycznia g. 13.00 2015 roku. Noclegi należy zamawiać w Domu Pielgrzyma: 42-225 Częstochowa, ul. Kard. Wyszyńskiego 1/31, tel. (34) 377-75-64. W imieniu przewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa i PT Członków Komisji serdecznie zapraszamy prezbiterów diecezjalnych i ze wspólnot życia konsekrowanego do udziału w Sympozjum.

PROGRAM

Komisja Episkopatu Polski
ds. Duchowieństwa

XXIV SYMPOZJUM DLA KSIĘŻY REKOLEKCJONISTÓW,
OJCÓW DUCHOWNYCH I SPOWIEDNIKÓW KAPŁAŃSKICH
Jasna Góra, w dniach 26 - 29.01.2015 roku

Tematy:
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię
Wybrane zagadnienia z posługi spowiednika
Drugi rok przygotowania do Światowych Dni Młodzieży
Rok Życia Konsekrowanego

Dnia 26 Stycznia - Poniedziałek

- godz. 16.00 – Słowo wprowadzające Kard. S. Dziwisza – Przewodniczącego Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa
- godz. 16.30 – Wykład I – Biblijna koncepcja nawrócenia. – apb H. Muszyński
- godz. 18.30 – Kolacja
- godz. 19.45 – Liturgia godzin /nieszpory/ – bp S. Cichy
- godz. 20.00 – Konferencja ascetyczna – Chrzest św. jako nowe życie w Chrystusie – abp S. Nowak
- godz. 21.00 – Apel Jasnogórski – abp S. Nowak

Dnia 27 Stycznia - Wtorek

- godz. 6.30 - Wstanie
- godz. 7.00 - Liturgia godzin /jutrznia/ – bp S. Cichy
- godz. 7.15 - Medytacja I – Miłość Boga większa niż grzech.– ks. dr T. Rusiecki
- godz. 8.00 - Śniadanie
- godz. 9.00 - Liturgia godzin – godzina przedpołudniowa – bp S. Cichy
- godz. 9.15 - Wykład II – Współczesne problemy w posłudze spowiednika – O. prof. dr hab. Andrzej Derdziuk OFMCap.
- godz. 11.00 - Msza św. z homilią – Abp H. Muszyński
- godz. 12.30 - Obiad
- godz. 15.00 – Panel: Temat: Drugi rok przygotowania do Światowych Dni Młodzieży: Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą

Wprowadzenie – ks. prof. Marek Dziewiecki
1. Błogosławieni czystego serca w znaczeniu biblijnym – Abp H. Muszyński
2. Jak mówić dzisiaj do młodych o czystości? – ks. prof. Marek Dziewiecki
3. „Ruch czystych serc" i inne formy wychowania w czystości – ks. prof. Marek Dziewiecki

- godz. 16.00 - Przerwa
- godz. 16.30 - Wymiana myśli na tematy poruszone w panelu
- godz. 18.30 - Kolacja
- godz. 19.45 - Liturgia godzin (nieszpory) –bp S. Cichy
- godz. 20.00 - Konferencja ascetyczna: Tajemnica krzyża – bp P. Socha
- godz. 21.00 - Apel Jasnogórski – Bp P. Socha

Dnia 28 Stycznia - Środa

- godz. 6.30 - Wstanie
- godz. 7.00 - Liturgia godzin –bp S. Cichy
- godz. 7.15 - Medytacja II – Kapłan sługa miłosierdzia i jedności. – ks. T. Rusiecki
- godz. 8.00 - Śniadanie
- godz. 9.00 - Liturgia godzin –bp S. Cichy
- godz. 9.15 - Wykład III – Rok życia konsekrowanego – bp K. Gurda

1. Założenia duszpasterskie i duchowe obchodów Roku życia konsekrowanego. bp K. Gurda
2. Relacje wzajemne osób konsekrowanych i duszpasterzy diecezjalnych. – ks. prowincjał Janusz Sok CSSR

- godz. 11.00 - Msza św. z homilią – bp K. Gurda
- godz. 12.30 - Obiad
- godz. 15.00 - Nabożeństwo pokutne – bp S. Cichy
- godz. 15.45 - Adoracja Najść. Sakramentu i okazja do Spowiedzi św.
- godz. 17.45 - Modlitwa różańcowa przed Najśw. Sakramentem i błogosławieństwo
- godz. 18.30 - Kolacja
- godz. 19.45 - Liturgia godzin /nieszpory/ – bp S. Cichy
- godz. 20.00 - Konferencja ascetyczna: Znaczenie krzyża w przestrzeni publicznej – bp P. Socha
- godz. 21.00 - Apel Jasnogórski – bp S. Cichy

Dnia 29 Stycznia – Czwartek

- godz. 6.30 - Wstanie
- godz. 7.00 - Liturgia godzin /jutrznia/
- godz. 7.15 - Medytacja III – Co dzień trzeba się nawracać – ks. dr T. Rusiecki
- godz. 8.00 - Śniadanie
- godz. 9.00 - Liturgia godzin - godzina ranna – bp S. Cichy
- godz. 9.15 - Wykład IV: – Święci spowiednicy:
1. Bł. ks. Michał Sopoćko – bp H. Ciereszko
2. Bł. o. Honorat Koźmiński – o. Piotr Stasiński OFMCap.
- godz. 11.00 - Msza św. z homilią – bp Damian Bryl
- godz. 12.30 - Obiad i rozjazd

U w a g a:

Do udziału w Sympozjum zapraszamy:

- PT Ojców Duchownych Diecezjalnych i Dekanalnych,
- Rekolekcjonistów, głoszących konferencje dla kapłanów
- Spowiedników kapłanów i osób konsekrowanych oraz
- Kapłanów zainteresowanych problematyką podaną w programie.

Obrady i ćwiczenia duchowne odbywają się w kaplicy Domu Pielgrzyma.
Noclegi należy zamawiać w Domu Pielgrzyma, w Hospicjum lub innym domu dostępnym w pobliżu Jasnej Góry.
Ze względu na charakter ściśle modlitewny i formacyjny Sympozjum, Kapłani uczestniczący w nim mogą uzyskać zaświadczenie o odprawionych rekolekcjach kapłańskich.

+ Paweł Socha

Zielona Góra, dnia 16.12.2014 r.

Życzymy radości z Bożego Narodzenia i błogosławionego 2015 r.

wt., 12/30/2014 - 23:55

"Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami". Przeżywając radość z Bożego Narodzenia życzymy wszystkim naszym czytelnikom i współpracownikom, aby prawda o Bogu, który stał się człowiekiem napełniała Wasze serca pokojem. Życzymy zapału w poszukiwaniu prawdy. Niech owocem tych poszukiwań będzie odnajdywanie dla siebie i innych ostatecznego sensu, który daje moc do tego, aby dobrze przeżyć każdy dzień. Życzymy zjednoczenia z Światłem, Słowem, Sensem, którym jest Jezus Chrystus. Te życzenie wiążemy nie tylko z okresem Bożego Narodzenia, ale także Nowym Rokiem. Oby dni 2015 r. obfitowały w Boże błogosławieństwo, pokój, zdrowie i potrzebne dary.

Redakcja
www.diecezja.rzeszow.pl

Zdjęcia z pierwszej Mszy św. w parafii bł. ks. J. Popiełuszki

pon., 12/29/2014 - 22:20

25 grudnia w parafii pw. bł. ks. Jerzego Popiełuszki na Osiedlu Zawiszy w Rzeszowie po raz pierwszy odprawiono Mszę św. Eucharystii przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba. W koncelebrze uczestniczyli: ks. Robert Mokrzycki - proboszcz parafii bł. ks. J. Popiełuszki, ks. Stanisław Słowik - dyrektor Caritas Diecezji Rzeszowskiej, ks. Paweł Pietrusiak - rektor WSD w Rzeszowie, ks. Piotr Steczkowski - wykładowca prawa na UR, ks. Łukasz Hendzel - sekretarz Biskupa Rzeszowskiego oraz ks. Marcin Szopiński - zastępca dyrektora Domu Diecezjalnego Tabor. W Mszy św. uczestniczył m.in. Prezydent Miasta Rzeszowa - Tadeusz Ferenc wraz z małżonką oraz przedstawiciele Urzędu Miasta Rzeszowa. Kościół został przeniesiony na Osiedle Zawiszy z parafii św. Jadwigi Królowej przy al. Rejtana w Rzeszowie, gdzie służył kilkanaście lat, do momentu wybudowania nowej świątyni. Wcześniej korzystali z niego wierni z parafii św. Jacka przy ul. Dominikańskiej w Rzeszowie. (tn)

Zdjęcia: ks. Józef Mucha

Już nie niewolnicy, lecz bracia - Światowy Dzień Pokoju

pon., 12/29/2014 - 13:20

Od 1968 r. Kościół katolicki wita kolejny rok 1 stycznia Światowym Dniem Pokoju – ogłaszane jest wówczas okolicznościowe orędzie, jakie z tej okazji przygotowuje wcześniej papież. W 2015 roku Dzień ten będzie obchodzony już po raz 48. i przebiegać będzie pod hasłem „Już nie niewolnicy, ale jako bracia”. Pomysłodawcą Dnia był w 1967 r. papież Paweł VI. "Pragnęlibyśmy, by na początku rachuby kalendarzowej, która mierzy i opisuje wędrówkę życia ludzkiego w czasie, obchody te powtarzały się co roku jako życzenie i obietnica, że pokój ze swą słuszną i dobroczynną równowagą będzie panował nad rozwojem nadchodzących dziejów" – napisał w swym przesłaniu Paweł VI.

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA NA ŚWIATOWY DZIEŃ POKOJU 1 STYCZNIA 2015 ROKU

Już nie niewolnicy, lecz bracia

1. Na początku nowego roku, który uznajemy za łaskę i dar Boży dla ludzkości, pragnę skierować do każdego mężczyzny i kobiety, jak również do wszystkich ludów i narodów świata, do szefów państw i rządów, do zwierzchników różnych religii najlepsze życzenia pokoju, którym towarzyszy moja modlitwa, by ustały wojny, konflikty i liczne cierpienia powodowane zarówno przez człowieka, jak i przez stare i nowe epidemie oraz niszczące skutki katastrof naturalnych. Modlę się w sposób szczególny, abyśmy odpowiadając na nasze wspólne powołanie do współpracy z Bogiem i ze wszystkimi ludźmi dobrej woli na rzecz szerzenia zgody i pokoju na świecie, umieli oprzeć się pokusie postępowania w sposób niegodny naszego człowieczeństwa.

W orędziu na 1 stycznia 2014 r. stwierdziłem, że „do pragnienia życia pełnego (...) należy nieodparte dążenie do braterstwa, pobudzające do jedności z innymi, w których znajdujemy nie wrogów czy konkurentów, ale braci, których trzeba serdecznie przyjąć[1]”. Ponieważ człowiek jest istotą relacyjną, mającą realizować się w kontekście relacji międzyludzkich, inspirowanych sprawiedliwością i miłością, to zasadnicze znaczenie dla jego rozwoju ma uznanie i respektowanie jego godności, wolności i autonomii. Niestety, coraz bardziej rozpowszechniona plaga wyzysku człowieka przez człowieka poważnie godzi w życie w jedności i powołanie do nawiązywania relacji międzyludzkich nacechowanych szacunkiem, sprawiedliwością i miłością. To odrażające zjawisko, prowadzące do pogwałcenia podstawowych praw drugiego oraz unicestwienia jego wolności i godności, przybiera różne formy, które pragnę pokrótce rozważyć w świetle Słowa Bożego, abyśmy mogli uznawać wszystkich ludzi „już nie za niewolników, lecz za braci”.

Wsłuchując się w Boży plan wobec ludzkości

2. Wybrany przeze mnie temat obecnego orędzia nawiązuje do Listu św. Pawła do Filemona, w którym Apostoł prosi swojego współpracownika o przyjęcie Onezyma, byłego niewolnika tegoż Filemona, który stał się obecnie chrześcijaninem, a więc, według Pawła, godnym tego, by go uznać za brata. Apostoł Narodów pisze w następujący sposób: „Może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego” (Flm 15-16). Onezym stał się bratem Filemona, stając się chrześcijaninem. W ten sposób nawrócenie do Chrystusa, będące początkiem życia w charakterze uczniów Chrystusa, stanowi nowe narodziny (por. 2 Kor 5, 17; 1 P 1, 3), odradzające braterstwo jako podstawową więź życia rodzinnego i fundament życia społecznego.

W Księdze Rodzaju (por. 1, 27-28) czytamy, że Bóg stworzył człowieka jako mężczyznę i niewiastę, pobłogosławił ich, aby rozwijali się i rozmnażali: uczynił On Adama i Ewę rodzicami, którzy spełniając Boże błogosławieństwo do bycia płodnymi i rozmnażania się, zrodzili pierwsze braterstwo – braterstwo Kaina i Abla. Kain i Abel byli braćmi, ponieważ pochodzili z tego samego łona, a zatem mieli takie samo pochodzenie, taką samą naturę i godność jak ich rodzice, stworzeni na obraz i podobieństwo Boga.

Jednakże braterstwo wyraża także różnorodność i różnicę istniejącą między braćmi, choć są oni związani przez narodzenie i mają tę samą naturę oraz tę samą godność. Tak więc wszyscy ludzie, jako bracia i siostry, są z natury w relacji z innymi, od których się różnią, ale z którymi łączy ich to samo pochodzenie, ta sama natura i godność. Na tej właśnie podstawie braterstwo stanowi sieć relacji o fundamentalnym znaczeniu dla budowania rodziny ludzkiej, stworzonej przez Boga.

Niestety, pomiędzy pierwszym stworzeniem, o którym opowiada Księga Rodzaju, a nowymi narodzinami w Chrystusie, które czynią wierzących braćmi i siostrami Tego, który jest „pierworodnym między wielu braćmi” (Rz 8, 29), istnieje negatywna rzeczywistość grzechu, który niejednokrotnie zrywa braterstwo wynikające ze stworzenia i stale oszpeca piękno i szlachetność bycia braćmi i siostrami w tej samej rodzinie ludzkiej. Kain nie tylko nie może znieść swego brata Abla, ale zabija go z zazdrości, popełniając pierwsze bratobójstwo. „Zabicie Abla przez Kaina w tragiczny sposób świadczy o radykalnym odrzuceniu powołania do bycia braćmi. Ich historia (por. Rdz 4, 1-16) ukazuje trudne zadanie, do którego realizacji powołani są wszyscy ludzie: by żyć razem, wzajemnie o siebie się troszcząc”[2].

Także w historii rodziny Noego i jego synów (por. Rdz 9, 18-27) jest niegodziwość Chama wobec swego ojca, która pobudza Noego do przeklęcia nieokazującego szacunku syna, a pobłogosławienia innych, tych, którzy go szanowali, co spowodowało nierówność między braćmi zrodzonymi z tego samego łona.

W opowiadaniu o początkach rodziny ludzkiej grzech oddalenia się od Boga, od postaci ojca i brata, staje się wyrazem odrzucenia komunii i przekłada się na kulturę zniewolenia (por. Rdz 1, 25-27), z konsekwencjami, jakie to za sobą pociąga, które trwają z pokolenia na pokolenie: odrzucanie drugiego, maltretowanie osób, pogwałcenie godności i podstawowych praw, instytucjonalizacja nierówności. Wynika stąd konieczność nieustannego nawracania do Przymierza, wypełnionego przez ofiarę Chrystusa na krzyżu, w ufności, że „gdzie (…) wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska (...) przez Jezusa Chrystusa” (Rz 5, 20. 21). On, Syn umiłowany (Mt 3, 17), przyszedł, aby objawić miłość Ojca do ludzkości. Kto słucha Ewangelii i odpowiada na wezwanie do nawrócenia, staje się dla Jezusa „bratem, siostrą i matką” (Mt 12, 50), a zatem przybranym synem Jego Ojca (por. Ef 1, 5).

Nie stajemy się jednak chrześcijanami, dziećmi Ojca i braćmi w Chrystusie, na mocy autorytatywnego zrządzenia Boga, bez zaangażowania wolności osobistej, to znaczy bez dobrowolnego nawrócenia do Chrystusa. Bycie dzieckiem Bożym wynika z imperatywu nawrócenia: „Nawróćcie się (...) i niech każdy z was przyjmie chrzest w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie w darze Ducha Świętego” (Dz 2, 38). Ci wszyscy, którzy wiarą i życiem odpowiedzieli na to przepowiadanie Piotra, weszli w braterstwo pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej (por. 1 P 2, 17; Dz 1, 15. 16; 6, 3; 15, 23): Żydzi i Grecy, niewolnicy i wolni (por. 1 Kor 12, 13; Ga 3, 28), których różnice pochodzenia i statusu społecznego nie umniejszają godności każdego, ani też nie wykluczają nikogo z przynależności do ludu Bożego. Wspólnota chrześcijańska jest zatem miejscem komunii, przeżywanej w miłości braterskiej (por. Rz 12, 10; 1 Tes 4, 9; Hbr 13, 1; 1 P 1, 22; 2 P 1, 7).

Wszystko to ukazuje, że Dobra Nowina Jezusa Chrystusa, przez którego Bóg „czyni wszystko nowe” (Ap 21, 5)[3], jest w stanie także wyzwolić relacje między ludźmi, w tym również między niewolnikiem a jego panem, uwydatniając to, co obydwaj mają wspólnego: przybrane synostwo i więź braterstwa w Chrystusie. Sam Jezus powiedział do swoich uczniów: „Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego” (J 15, 15).

Różne oblicza niewolnictwa wczoraj i dziś

3. Od niepamiętnych czasów różne społeczeństwa ludzkie znają zjawisko zniewolenia człowieka przez człowieka. Były okresy w historii ludzkości, w których instytucja niewolnictwa była powszechnie akceptowana i uregulowana przez prawo. Ustanawiało ono, kto rodził się wolnym, a kto niewolnikiem, a także – w jakich warunkach osoba, która urodziła się wolna, mogła utracić swą wolność albo ją odzyskać. Innymi słowy, samo prawo dopuszczało, że niektóre osoby mogły lub powinny być uznawane za własność innej osoby, która mogła nimi swobodnie rozporządzać; niewolnik mógł być sprzedawany i kupowany, odstępowany i nabywany, jakby był towarem.

Dzisiaj, w wyniku pozytywnego rozwoju świadomości ludzkości, niewolnictwo – zbrodnia obrazy człowieczeństwa[4]– zostało formalnie zniesione na świecie. Prawo każdej osoby do tego, aby nie była trzymana w warunkach niewoli lub w poddaństwie zostało uznane w prawie międzynarodowym za normę nieodwołalną.

Jednak, pomimo że wspólnota międzynarodowa przyjęła liczne porozumienia w celu położenia kresu niewolnictwu we wszystkich jego formach i zainicjowała różne strategie, by zwalczyć to zjawisko, dziś nadal miliony osób – dzieci, mężczyzn i kobiet w każdym wieku – są pozbawiane wolności i zmuszane do życia w warunkach zbliżonych do niewolnictwa.

Myślę o wielu pracownikach i pracownicach, także nieletnich, zniewalanych w różnych dziedzinach, formalnie i nieformalnie, od pracy domowej po rolnictwo, od przemysłu manufakturowego po górnictwo, zarówno w krajach, w których prawo pracy nie jest zgodne z minimalnymi normami i standardami międzynarodowymi, jak również, aczkolwiek wbrew prawu, w tych, w których ustawodawstwo chroni pracowników.

Myślę też o warunkach życia wielu migrantów, którzy podczas swej dramatycznej podróży cierpią głód, są pozbawiani wolności, ograbiani ze swych dóbr czy też wykorzystywani fizycznie i seksualnie. Myślę o tych spośród nich, którzy przybywszy do celu po niezwykle uciążliwej i zdominowanej strachem i poczuciem zagrożenia podróży, są przetrzymywani w warunkach niekiedy nieludzkich. Myślę o tych spośród nich, których różne okoliczności społeczne, polityczne i ekonomiczne zmuszają do życia w sytuacji nielegalności, oraz o tych, którzy, aby być w zgodzie z prawem, godzą się na życie i pracę w warunkach niegodnych, zwłaszcza kiedy ustawodawstwo krajowe stwarza lub zezwala na strukturalną zależność pracownika- migranta od pracodawcy, na przykład uzależniając legalność pobytu od umowy o pracę... Tak, mam na myśli „pracę niewolniczą”.

Myślę o osobach zmuszanych do prostytucji, wśród których jest wiele nieletnich, oraz o niewolnicach i niewolnikach seksualnych; o kobietach zmuszanych do małżeństwa, o kobietach sprzedawanych w celach małżeńskich czy przekazywanych w sukcesji jednemu z krewnych po śmierci męża bez przyznania im prawa do wyrażenia swej zgody lub niezgody.

Nie mogę nie myśleć o osobach, nieletnich i dorosłych, które stają się przedmiotem handlu – są sprzedawane w celu eksplantacji organów, dla rekrutowania jako żołnierzy, w celach żebrania, dla działań nielegalnych, takich jak produkcja lub sprzedaż narkotyków, albo nielegalne formy adopcji międzynarodowej.

Myślę wreszcie o tych wszystkich, którzy są porywani i więzieni przez grupy terrorystyczne, wykorzystywani do ich celów, jako bojownicy lub, zwłaszcza w przypadku dziewcząt i kobiet, jako niewolnice seksualne. Wielu z nich znika, niektórzy są wielokrotnie sprzedawani, torturowani, okaleczani lub zabijani.

Niektóre istotne przyczyny niewoli

4. Dziś, podobnie jak w przeszłości, u podstaw niewolnictwa leży koncepcja osoby ludzkiej, która dopuszcza możliwość traktowania jej jak przedmiot. Kiedy grzech niszczy serce człowieka i oddala go od jego Stwórcy oraz podobnych mu ludzi, nie postrzega on ich jako istoty o równej godności, jako braci i siostry w człowieczeństwie, ale jako przedmioty. Osoba ludzka, stworzona na obraz i podobieństwo Boga, siłą, podstępem czy przymusem fizycznym lub psychicznym pozbawiana jest wolności, staje się towarem, czyjąś własnością; jest traktowana jako środek, a nie cel.

Obok tej przyczyny ontologicznej – odmówienia drugiemu człowieczeństwa – inne przyczyny pomagają wyjaśnić współczesne formy niewolnictwa. Wśród nich, myślę przede wszystkim o ubóstwie, niedorozwoju i wykluczeniu, szczególnie gdy łączą się one z brakiem dostępu do oświaty lub z rzeczywistością nacechowaną niewielkimi, jeśli w ogóle istniejącymi, możliwościami pracy. Nierzadko ofiarami handlu ludźmi i niewolnictwa są osoby, które szukały sposobu wyjścia z sytuacji skrajnego ubóstwa, często wierząc fałszywym obietnicom zatrudnienia, a zamiast tego wpadły w sieci organizacji przestępczych, zajmujących się handlem ludźmi. Sieci te umiejętnie korzystają z nowoczesnych technologii informatycznych, aby wabić dzieci i młodych ludzi w każdym zakątku świata.

Do przyczyn niewolnictwa trzeba zaliczyć także korupcję ludzi gotowych na wszystko, żeby się wzbogacić. Istotnie, do wyzyskiwania ludzi i handlu nimi potrzebny jest udział innych, który często uzyskuje się korumpując pośredników, pracowników sił porządkowych czy innych funkcjonariuszy państwowych lub różnych instytucji cywilnych i wojskowych. „Dzieje się tak wtedy, kiedy w centrum systemu gospodarczego jest bóg pieniądz, a nie człowiek, osoba ludzka. Tak, w centrum każdego systemu społecznego i gospodarczego musi być osoba, obraz Boga, stworzona, aby była mianownikiem wszechświata. Gdy osoba zostaje przesunięta i pojawia się bóg pieniędz, dochodzi do tego przemieszania wartości”[5].

Innymi przyczynami niewolnictwa są konflikty zbrojne, przemoc, przestępczość i terroryzm. Wiele osób zostaje porwanych w celu sprzedaży lub zwerbowania jako bojowników czy też wykorzystywania seksualnego. Inne natomiast są zmuszone emigrować zostawiając wszystko, co mają: ziemię, dom, to, co posiadają, a nawet członków rodziny. Muszą one poszukiwać alternatywy dla tych strasznych warunków, nawet za cenę swej godności i przetrwania, ryzykując tym samym, że znajdą się w błędnym kręgu, który je wydaje na łup nędzy, korupcji i ich zgubnych konsekwencji.

Wspólne zaangażowanie na rzecz zwalczania niewolnictwa

5. Obserwując zjawisko handlu ludźmi, nielegalnego przemytu migrantów oraz innych znanych i nieznanych form niewolnictwa, często odnosimy wrażenie, że jego występowaniu towarzyszy powszechna obojętność.

Choć jest to, niestety, w znacznej mierze prawda, chciałbym przypomnieć ogromną cichą pracę, którą od tylu lat prowadzi na rzecz ofiar wiele zgromadzeń zakonnych, zwłaszcza żeńskich. Instytuty te działają w trudnych środowiskach, niekiedy zdominowanych przez przemoc, próbując zerwać niewidzialne łańcuchy wiążące ofiary z handlarzami i wyzyskiwaczami; łańcuchy, których ogniwa stanowią zarówno subtelne mechanizmy psychologiczne, które uzależniają ofiary od ich oprawców, poprzez szantaż i grożenie im samym i ich bliskim, ale również przez środki materialne, takie jak zabieranie dokumentów tożsamości i przemoc fizyczna. Działanie zgromadzeń zakonnych wyraża się głównie w trzech dziełach: pomocy dla ofiar, ich rehabilitacji pod względem psychologicznym i wychowawczym oraz ich reintegracji w społeczeństwie, w którym się znalazły lub w ojczyźnie.

Ta ogromna praca, która wymaga odwagi, cierpliwości i wytrwałości zasługuje na uznanie ze strony całego Kościoła i społeczeństwa. Ale sama nie może oczywiście wystarczyć, aby położyć kres pladze wykorzystywania osoby ludzkiej. Potrzebne jest również trojakie zaangażowanie na poziomie instytucji, mające na celu zapobieganie, ochronę ofiar i postępowanie sądowe w stosunku do osób odpowiedzialnych. Ponadto, tak jak organizacje przestępcze używają sieci globalnych, aby osiągnąć swoje cele, tak też działania zmierzające do zwalczania tego zjawiska wymagają wspólnego i równie globalnego wysiłku ze strony różnych części składowych społeczeństwa.

Państwa powinny czuwać, aby ich ustawodawstwo krajowe w zakresie imigracji, pracy, adopcji, przenoszenia firm i komercjalizacji towarów wyprodukowanych metodą wyzysku pracowników rzeczywiście szanowały godność osoby. Konieczne są sprawiedliwe ustawy, których centrum stanowi osoba ludzka, broniące jej podstawowych praw i przywracające je, jeśli zostały naruszone, rehabilitujące tych, którzy są ofiarami, i zapewniające im nietykalność, a także skuteczne mechanizmy kontroli poprawnego stosowania tych norm, uniemożliwiającego korupcję i bezkarność. Konieczne jest również uznanie roli kobiety w społeczeństwie, poprzez działania także na płaszczyźnie kulturowej oraz komunikacji społecznej, by uzyskać pożądane rezultaty.

Organizacje międzyrządowe, zgodnie z zasadą pomocniczości, są zobowiązane do podejmowania skoordynowanych inicjatyw w celu zwalczania międzynarodowych sieci zorganizowanej przestępczości, które zajmują się handlem ludźmi i nielegalnym przemytem migrantów. Konieczna staje się współpraca na różnych poziomach, obejmująca instytucje krajowe i międzynarodowe, a także organizacje społeczne i świat biznesu.

Przedsiębiorstwa[6], mają bowiem obowiązek zapewniać swoim pracownikom godne warunki pracy i godziwe wynagrodzenie, ale również czuwać nad tym, by formy niewolnictwa i handlu ludźmi nie występowały w łańcuchach dystrybucji. Z odpowiedzialnością społeczną przedsiębiorstwa łączy się z kolei odpowiedzialność społeczna konsumenta. Każdy człowiek powinien być bowiem świadomy, że „kupno jest zawsze aktem moralnym, nie tylko ekonomicznym”[7].

Ze swej strony organizacje społeczeństwa obywatelskiego mają za zadanie pobudzać sumienia i uwrażliwiać je na podejmowanie koniecznych kroków, by zwalczać i wykorzeniać kulturę pracy niewolniczej.

W ostatnich latach Stolica Apostolska, poruszona przez krzyk bólu ofiar handlu ludźmi i głos zgromadzeń zakonnych, które towarzyszą im w drodze do wyzwolenia, mnożyła apele do wspólnoty międzynarodowej, aby różne strony połączyły wysiłki i współpracowały na rzecz położenia kresu tej pladze[8]. Ponadto zorganizowano różne spotkania, mające na celu nagłośnienie zjawiska handlu ludźmi oraz ułatwienie współpracy między różnymi stronami, w tym ekspertami akademickimi oraz organizacjami międzynarodowymi, organami ścigania z różnych krajów pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia migrantów, a także przedstawicielami grup kościelnych działających na rzecz ofiar. Chciałbym, aby ta działalność była kontynuowana i umacniała się w najbliższych latach.

Trzeba globalizować braterstwo, a nie niewolnictwo czy obojętność

6. W swoim dziele „głoszenia prawdy miłości Chrystusa w rzeczywistości społecznej”[9] Kościół angażuje się stale w działalność charytatywną, opierając się na prawdzie o człowieku. Jego zadaniem jest ukazywanie wszystkim drogi do nawrócenia, które skłania do zmiany spojrzenia na bliźniego, do uznania w drugim człowieku, niezależnie od tego, kim jest, brata i siostry w człowieczeństwie, do uznania jego przyrodzonej godności w prawdzie i wolności, co pokazuje historia Józefiny Bakhity, świętej z regionu Darfuru w Sudanie, porwanej przez handlarzy niewolników i sprzedanej okrutnym właścicielom w wieku dziewięciu lat. Stała się ona następnie, poprzez bolesne wydarzenia, „wolnym dzieckiem Bożym” dzięki wierze przeżywanej w konsekracji zakonnej i w posługiwaniu innym, zwłaszcza maluczkim i słabym. Ta święta, która żyła na przełomie XIX i XX w., jest także dziś przykładnym świadkiem nadziei[10] dla wielu ofiar niewolnictwa i może wspierać wysiłki tych wszystkich, którzy poświęcają się zwalczaniu tej „rany na ciele współczesnej ludzkości, rany na ciele Chrystusa”[11].

W tej perspektywie pragnę zachęcić każdego, aby w ramach swojej roli i szczególnych obowiązków, wykonywał gesty braterstwa wobec tych, którzy są przetrzymywani w stanie zniewolenia. Zadajmy sobie pytanie, czy my, jako wspólnoty lub jako osoby, czujemy się poruszeni, kiedy w życiu codziennym spotykamy się, czy mamy do czynienia z osobami, które mogłyby być ofiarami handlu ludźmi, lub gdy stajemy przed wyborem, czy kupić produkty, które – biorąc na zdrowy rozsądek – mogły być wytworzone metodą wyzysku innych osób. Niektórzy z nas, powodowani obojętnością, czy też rozproszeni przez codzienne problemy lub z przyczyn ekonomicznych, przymykają na to oczy. Natomiast inni postanawiają zrobić coś pozytywnego, zaangażować się w działalność stowarzyszeń społeczeństwa obywatelskiego lub wykonywać drobne codzienne gesty – te gesty mają wielką wartość! – jak odezwanie się, przywitanie, powiedzenie „dzień dobry” czy uśmiech, które nic nas nie kosztują, a mogą dać nadzieję, otworzyć drogi, zmienić życie osoby, której życie jest niewidzialne, a także zmienić nasze życie w zetknięciu z tą rzeczywistością.

Musimy przyznać, że mamy do czynienia ze zjawiskiem ogólnoświatowym, które przekracza zakres kompetencji jednej wspólnoty czy państwa. Aby je zwalczyć, potrzebna jest mobilizacja o zasięgu porównywalnym do tego zjawiska. Dlatego kieruję naglący apel do wszystkich mężczyzn i kobiet dobrej woli i do wszystkich, którzy – z bliska bądź z daleka – także na najwyższych szczeblach instytucji, są świadkami plagi współczesnego niewolnictwa, by nie stawali się współwinni tego zła, by nie odwracali oczu od cierpienia swoich braci i sióstr w człowieczeństwie, pozbawionych wolności i godności, ale mieli odwagę dotknąć cierpiącego ciała Chrystusa[12], który staje się widzialny przez niezliczone oblicza tych, o których On sam mówi „ci bracia moi najmniejsi” (Mt 25, 40. 45).

Wiemy, że Bóg zapyta każdego z nas: „Cóżeś uczynił z twoim bratem?” (por. Rdz 4, 10). Globalizacja obojętności, która dziś jest ciężarem w życiu tak wielu sióstr i braci, wzywa nas, byśmy stali się budowniczymi globalizacji solidarności i braterstwa, która będzie mogła przywrócić im nadzieję i sprawić, by z odwagą na nowo wyruszyli w drogę przez problemy naszych czasów i nowe perspektywy, jakie niesie ona z sobą, a Bóg składa w nasze ręce.

Watykan, 8 grudnia 2014 r.

30. rocznica konsekracji bp. K. Górnego; 27. rocznica konsekracji bp. E. Białogłowskiego

pon., 12/29/2014 - 13:15
Start 06/01/2015 17:00 Strefa czasowaEurope/Warsaw Start 06/01/2015 17:00 Strefa czasowaEurope/Warsaw

6 stycznia br., w Uroczystość Objawienia Pańskiego, wypada 30. rocznica konsekracji biskupa Kazimierza Górnego i 27. rocznica konsekracji biskupa Edwarda Białogłowskiego. Biskup Kazimierz Górny został konsekrowany przez Jana Pawła II w Bazylice św. Piotra w Rzymie 6 stycznia 1985 r. Biskup Edward Białogłowski został konsekrowany przez bp. Ignacego Tokarczuka w katedrze przemyskiej 6 stycznia 1988 r. Okolicznościowa Msza św. z udziałem Biskupów Jubilatów odbędzie się 6 stycznia 2015 r. w katedrze rzeszowskiej o godz. 17.00. Transmisja na antenie Katolickiego Radia Via.

XI Marsz w obronie nienarodzonych

pon., 12/29/2014 - 13:04

28 grudnia br. o godz. 17.00 na Starym Cmentarzu w Rzeszowie rozpoczął się XI Marsz w obronie nienarodzonych. Marsz zakończył się w bazylice Ojców Bernardynów, gdzie o godz. 18 został zaprezentowany program słowno-muzyczny, a następnie odprawiona Msza św. wynagradzająca za grzechy przeciw życiu. Obrońcy życia przeszli ulicami miasta pod hasłem: „Nawróćcie się i wierzcie w Ewangelię”. „Jesteśmy tutaj, bo opowiadamy się za życiem, a marsz jest jedną z form takiego świadectwa” – mówili uczestnicy marszu. Mimo mroźnej aury nie zabrakło całych rodzin z dziećmi, młodzieży, harcerzy czy osób starszych. Przed wyruszeniem do Sanktuarium Pani Rzeszowa, uczestnicy modlili się przed symbolicznym grobem dziecka nienarodzonego oraz złożyli czerwone róże i znicze. Ksiądz Jaracz, diecezjalny duszpasterz rodzin przypomniał, że w dzień Świętych Młodzianków męczenników obok dzieci pomordowanych przez króla Heroda wspominane są także wszystkie dzieci nienarodzone współcześnie mordowane w łonach swych matek. – Pragniemy polecać Panu Bogu tych, którzy cierpią z powodu odrzucenia życia. Uczestnicząc w marszu, chcemy wyrazić naszą solidarność z najsłabszymi, z bezbronnymi dziećmi, a jednocześnie przypominać społeczeństwu, że każde życie jest święte i jako takie powinno być chronione od jego poczęcia . Jako chrześcijanie jesteśmy powołani i zaproszeni przez Chrystusa, aby troszczyć się i upominać o każde życie, zwłaszcza o to, które narażone jest na wiele niebezpieczeństw, w tym na aborcję, które nie może samodzielnie się obronić.
(na podst. www.radiovia.com.pl)