Diecezja Rzeszowska

Subskrybuje zawartość
"Wierzę w Syna Bożego" - hasło obecnego Roku Duszpasterskiego
Zaktualizowano: 6 godzin 18 min. temu

Początek wieczystej adoracji na Taborze. Jezus 24/7

ndz., 11/30/2014 - 00:08

29 listopada 2014 r. biskup rzeszowski Jan Wątroba zapoczątkował wieczystą adorację Najświętszego Sakramentu w nowoutworzonej kaplicy w Domu Diecezjalnym Tabor przy ul. Połonińskiej w Rzeszowie. Po Mszy św. pierwsze osoby rozpoczęły modlitwę, która będzie trwać 24 godziny na dobę. Zobowiązanie poszczególnych osób obejmuje adorację przez jedną godzinę w tygodniu zawsze o tej samej porze przez okres jednego roku.

BOGA NALEŻY ADOROWAĆ

Mszy św., w której uczestniczyło około 180 osób, przewodniczył bp Jan Wątroba. W koncelebrze uczestniczyło 22 księży. Wśród nich ks. Daniel Drozd i ks. Marcin Szopiński – dyrektorzy Domu Diecezjalnego Tabor oraz ks. Robert Mokrzycki - proboszcz parafii bł. ks. Jerzego Popiełuszki, na której terenie znajduje się Dom Diecezjalny Tabor. W homilii Biskup Rzeszowski nawiązał do pielgrzymki papieża Franciszka do Turcji. Podczas pobytu w Błękitnym Meczecie w Stambule 29 listopada Ojciec Święty, po chwili modlitwy powiedział, że Boga należy adorować. Biskup Wątroba zwrócił uwagę, że rozpoczęcie wieczystej adoracji 29 listopada jest niezaplanowaną odpowiedzą na słowa papieża Franciszka.

PAN JEZUS MNIE ADORUJE

Kaznodzieja wiele miejsca poświęcił osobie św. ks. Jana Vianneya – proboszcza z Ars i jego pobożności eucharystycznej, która okazała się kluczowa w pracy duszpasterskiej. Na końcu przywołał odpowiedź dziewczynki zapytanej: Dlaczego lubi przebywać na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem? – Bo sobie tak siedzę, a Pan Jezus mnie adoruje – odpowiedziała dziewczynka. Można powiedzieć, że nie tylko my adorujemy Pana Boga. Najpierw On na nas patrzy, słucha, w jakimś sensie adoruje – skomentował bp Wątroba.

LUDZIE SĄ GŁODNI I JEST IM ZIMNO

Przed błogosławieństwem ks. Daniel Drozd podziękował osobom, które przyczyniły się do powstania kaplicy, m.in. Bartłomiejowi Pietraszowi, który wyrzeźbił dębową monstrancję i Anicie Gemrze – autorce projektu monstrancji i kaplicy. Monstrancja jest zrobiona w kształcie płomienia ognia wpisanego w krzyż. Ksiądz Drozd przywołał rozmowę z ks. Franciszkiem Dziedzicem - dyrektorem Muzeum Diecezjalnego w Rzeszowie, który przypomniał słowa sługi Bożej Anny Jenke, że ludzie są głodni jest i zimno. Monstrancja przypomina o Jezusie Chrystusie, który umarł za nas na krzyżu i stał się dla nas chlebem i o ogniu Ducha Świętego.

ODBUDOWAĆ KOŚCIÓŁ

Po Mszy św. bp Wątroba pobłogosławił kaplicę, monstrancję i ikonę krzyża, a następnie przeniósł Najświętszy Sakrament do kaplicy dając początek wieczystej adoracji. Jedynym elementem wystrojem kaplicy jest ikona Krzyża z San Damiano (podarowana przez Fundację Charismata im. św. Pawła Apostoła). Z podobnego krzyża Pan Jezus przemówił do św. Franciszka w kościele w San Damiano, polecając, aby odbudował Kościół. Ksiądz Drozd, nawiązując do tego wydarzenia, wyraził nadzieję, że modlitwa w kaplicy adoracji będzie służyć odnowie Kościoła, począwszy od osobistej świętości. Podobnie wyraził się Biskup Rzeszowski, mówiąc, że bardzo liczy na owoce adoracji w życiu diecezji rzeszowskiej.

SĄ JESZCZE WOLNE MIEJSCA

Na chwilę obecną brakuje jeszcze chętnych do adoracji, zwłaszcza na godziny nocne. W sumie potrzeba 336 osób (zakładając, że w ciągu godziny jednocześnie w kaplicy przebywać będzie dwie osoby). Zainteresowanych adoracją i gotowych podjąć zobowiązanie organizatorzy proszą o zapoznanie się z regulaminem (www.tabor.rzeszow.pl) i zapisanie telefonicznie u s. Ewy Bieleckiej OV (tel. 788 250 193). (tn)

Na jednym ze zdjęć ks. Daniel Drozd (w środku) z autorką projektu kaplicy i monstrancji Anitą Gemrą (stoi po lewej stronie obok męża) i Bartłomiej Pietrasz - rzeźbiarz, wykonawca monstrancji (stoi po prawej stronie obok żony). (tn)

Zmarł śp. Jan Depczyński, ojciec Ks. Jarosława Depczyńskiego, proboszcza z Weryni

sob., 11/29/2014 - 21:33

W sobotę zmarł śp. Jan Depczyński, ojciec Ks. Jarosława Depczyńskiego, proboszcza z Weryni.
Pogrzeb w poniedziałek, 1 grudnia, o godz. 12.00 w Święcanach.

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie!

Czytania duchowe biskupa Pelczara

sob., 11/29/2014 - 16:38

W listopadzie br. nakładem Wydawnictwa Świętego Biskupa Józefa Sebastiana Pelczara ukazała się książka biskupa Józefa Sebastiana Pelczara pt. „Czytania duchowe o Najświętszej Maryi Pannie” (Rzeszów 2014). To już trzecie wydanie tej książki. W stosunku do drugiego wydania na nowo opracowano styl i gramatykę tekstu. Redaktorką książki jest s. Serafia Pajerska SłNSJ. Książka zawiera 43 rozdziały. Każdy z nich opisuje inne cnoty Najświętszej Maryi Panny. W dodatku znajduje się biografia i kalendarium życia biskupa Pelczara. Pozycja posiada imprimatur biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby. Cenzorem był ks. dr Tomasz Bać. Książkę można kupić m.in. w sklepie Caritas przy ul. Zamkowej w Rzeszowie. (tn)

Żyć na całość. Rok życia konsekrowanego

sob., 11/29/2014 - 16:10

30 listopada br. w Kościele powszechnym rozpoczyna się rok życia konsekrowanego. Rok będzie obchodzony pod hasłem: "Ewangelia, proroctwo, nadzieja - życie konsekrowane w Kościele dzisiaj". Jednym z celów roku wskazanym przez papieża Franciszka jest świadectwo piękna podążania za Chrystusem w różnorodnych formach, w jakich wyraża się życie konsekrowane.
Na terenie diecezji rzeszowskiej, w 65 domach zakonnych żeńskich i 13 domach zakonnych męskich, mieszka i pracuje 328 zakonnic i 125 zakonników. Liczby te nie obejmują osób konsekrowanych związanych z instytutami świeckimi. Poniżej prezentujemy artykuł pt. "Żyć na całość" o klasztorze sióstr wizytek w Jaśle, który ukazał się w 2012 r. w czasopiśmie "Kościółek" wydawanym przez parafię św. Stanisława w Jaśle.

Żyć na całość

Wybierając się do sióstr wizytek w Jaśle postanowiłem wcześniej się nie umawiać. Pamiętałem historię z czasów seminaryjnych, kiedy jeden z kleryków, pisząc pracę magisterską o wizytkach, pytał w rozmowie telefonicznej czy zastanie siostry na miejscu. Usłyszał w odpowiedzi, że wizytki to zakon kontemplacyjny i siostry nie opuszczają klasztoru do końca życia.

FOTOGRAFIA
Propozycję napisania artykułu o siostrach z klasztornej górki, jaką otrzymałem od redakcji „Kościółka”, przyjąłem dość chętnie, licząc, że przy okazji załatwię pewną ciążącą mi od lat sprawę. Otóż szesnaście lat temu wraz z Grzegorzem Krupą (obecnym asystentem czasopisma) pisaliśmy artykuł poświecony wizytkom w Jaśle. Jedna z sióstr – Joanna, pożyczyła nam zdjęcie przedstawiające ją w przyklasztornym ogrodzie, prosząc o zwrot fotografii. Wstyd się przyznać, ale nie spełniliśmy prośby. Ktoś powie: To tylko zdjęcie! Nie traktuję tego w sposób błahy ze względu na specyfikę życia klasztornego. Siostry nie mają zbyt wielu pamiątek i to zdjęcie mogło mieć wyjątkowe znaczenie. Wina jest tym większa, że siostry nie mają również możliwości kontaktowania się ze światem i raczej nie będą się upominać o swoją własność. Jak można coś takiego wykorzystać?

KRATA
Po przyjeździe do klasztoru wszystko zastałem tak jak szesnaście lat temu - żadnych remontów elewacji, czy nowoczesnych kamer. Obok drzwi rzucał się w oczy drut do uruchomiania dzwonka, który zapewne kiedyś służył odwiedzającym zamiast domofonu. Wcisnąłem przycisk. Za chwilę odezwał się głos: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Przedstawiłem się pytając o możliwość rozmowy z siostrą Joanną Franciszką Węgrzyn. Drzwi się otworzyły i wszedłem do rozmównicy. Niewielki stolik przylegał do ściany z metalową kratą. Usiadłem wyciągając zdjęcie i stary artykuł. Zastanawiając się czy rozpoznam siostrę po tak długim czasie, myślałem jednocześnie o pytaniach, które zadam. W nawiązaniu do rozmowy sprzed lat planowałem zapytać, czy siostra nadal codziennie po przebudzeniu, dziękuje Bogu za powołanie? Czy potwierdziły się obawy jej rodziców, że trudno jej będzie się „zmieścić” w życiu klasztornym z tak żywym temperamentem? Jak wygląda jej życie uczuciowe, w związku z wyznaniem, że człowiek nie jest panem swojego serca?
Po kilku minutach drzwi się otworzyły. Siostra, która weszła oznajmiła, że siostry Joanny nie ma w klasztorze. Wyjechała do Częstochowy na spotkanie mistrzyń nowicjatów zakonów kontemplacyjnych. W pierwszej chwili miałem przeprosić i wyjść, ale przypomniałem sobie, że przyjechałem nie tylko oddać zdjęcie ale napisać nowy artykuł.

BEZRADNOŚĆ MATURZYSTKI
Za kratą siedziała aktualna przełożona sióstr wizytek w Jaśle siostra Maria Beata Olech, przebywająca w klasztorze od 42 lat. Opowiedziałem jej historię z 1996 r. podając zdjęcie. Poprosiłem, aby w moim imieniu przeprosiła siostrę Joannę. Nieśmiało zapytałem o jej powołanie spodziewając się ogólnej odpowiedzi w stylu: To jest tajemnica. Usłyszałem pełną dramaturgii historię młodej dziewczyny z Chwałowic k. Tarnobrzega, która w maturalnej klasie intensywnie myślała o swojej przyszłości nie widząc siebie w żadnych zarysowujących się świadomości scenariuszach. – Było już po maturze, z tej bezradności chodziłam codziennie do kościoła na nowennę przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego prosząc o dar rozeznania. Ksiądz proboszcz widząc moją modlitwę zatrzymał mnie pewnego dnia pytając wprost: Zosiu, do jakiego zakonu zamierzasz wstąpić? Odpowiedziałam, że nie mam takich planów, choć oczywiście gdzieś tam w świadomości była i taka możliwość. Proboszcz krótko mi opowiedział o różnych zakonach. Przedstawił pola działań zakonów czynnych, gdzie siostry zajmują się chorymi albo katechizują. Wspomniał też o zakonach kontemplacyjnych. Myślałam o tym długo. Nie wchodząc w szczegóły pomyślałam, że jak iść, to na całość. Tak pojmowałam życie w zakonie kontemplacyjnym. Odwołując się do znajomości z klasztorem w Jaśle ksiądz proboszcz napisał tutaj list i po jakimś czasie przyjechałam zobaczyć z bliska jak wygląda tego typu życie.

OFIARA
Po powrocie do domu wiedziałam, że moim powołaniem jest zostanie wizytką. Najtrudniejszym wyzwaniem było oznajmienie tego rodzicom. Bardzo to przeżywali. Może nie tyle, że zostanę zakonnicą, ale że będzie to zakon kontemplacyjny i już nigdy nie przyjadę do domu. Mamusia prędzej to zrozumiała, choć jak później zobaczyła kratę w rozmównicy to się przeraziła i chciała mnie zabrać. Gorzej było z tatusiem. Po podjęciu decyzji, jadąc do klasztoru uklękłam prosząc o błogosławieństwo. Powiedział, że na taką drogę mi nie pobłogosławi. Wyjechałam do Jasła bez błogosławieństwa ze łzami w oczach. Kiedy się nad tym zastanawiam, myślę, że większą ofiarę złożyli rodzice niż ja sama. Dwa tygodnie po moim wyjedzie rodzice wynajęli samochód z kierowcą i wybrali się mnie odwiedzić. W Rozwadowie mieli wypadek. Wszyscy przeżyli, ale jakoś trudno nie było odczytywać tego wydarzenia jako pewnego znaku. Przyjechali dopiero później. Tatuś ciągle płakał. Pobłogosławił mnie dopiero po dwóch latach. To był taki znaczący moment w moim i jego życiu. Potem, jak sam mówił, z każdym dniem był coraz bardziej szczęśliwy.

SZCZĘŚCIE
Zapytałem o jakiś bilans tych ponad czterdziestu lat. – Musiałabym opowiedzieć o każdym dniu – odpowiedziała siostra Maria. – Wbrew pewnemu stałemu porządkowi, każdy dzień jest inny. Przynosi różne duchowe emocje. Wiele z nich pozostaje dla mnie tajemnicą. Niezależnie od wszystkiego wiem, że Pan Bóg udzieli mi potrzebnych łask i przebywam tutaj z Jego woli. Każdą sytuację przedstawiam mu klęcząc przed Najświętszym Sakramentem. Życie siostry zakonnej to codzienne zawierzenie.
Jedną z częstych intencji modlitewnych sióstr wizytek jest sprawa nowych powołań. Aktualnie w klasztorze w Jaśle przebywa dziesięć sióstr. Siostra Joanna Franciszka jest mistrzynią nowicjatu, choć jest to funkcja tylko teoretyczna, ponieważ w klasztorze nie ma ani jednej nowicjuszki. Jasielskie wizytki w duchu zawierzenia proszą, aby dziewczyny i kobiety, które słyszą Boże wezwanie nie bały się wyboru życia zakonnego. Przykład siostry Marii pokazuje, że za powołaniem jednej osoby kryje się nieraz kilka ofiar. Ale też kryje się trudne do zmierzenia szczęście.

ks. Tomasz Nowak

Zmarł śp. Ks. Marian Jędrek z diecezji sandomierskiej

czw., 11/27/2014 - 09:22

Uroczystości pogrzebowe śp. Ks. Mariana Jędrka odbędą się w parafii Świętej Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Łętowni. Eksporta ciała śp. ks. Mariana Jędrka do kościoła parafialnego w Łętowni odbędzie się w czwartek o godz. 18.00, gdzie następnie zostanie odprawiona Msza św. żałobna. W piątek o godz. 12.00 zostanie odprawiona Msza św. pogrzebowa i następnie złożenie ciała na miejscowym cmentarzu.

Śp. ks. Marian Jędrek urodził się 6 lutego 1969 r. w Nowej Sarzynie, parafia Łętownia. Studia filozoficzno-teologiczne odbył w WSD w Przemyślu w latach 1988-1992 i Sandomierzu w latach 1992-1994. Święcenia kapłańskie otrzymał 28 maja 1994 r. Jako wikariusz pracował w Zaleszanach (1994-1997), w Modliborzycach (1997-2001), w Pysznicy (2001-2003), w Kurzynie (2003-2004), w Nisku, par. św. Józefa Oblubieńca NMP i w Kurozwękach.
W ostatnim czasie na skutek długiej i pogłębiającej się choroby przebywał w Domu Księży Emerytów w Sandomierzu.

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie!

Tabor? Rewelacja! - hasło ŚDM w diecezji rzeszowskiej

pon., 11/24/2014 - 15:13

30 listopada 2014 w diecezji rzeszowskiej rozpoczną się oficjalnie Światowe Dni Młodzieży w diecezji rzeszowskiej w ramach przygotowań do Światowych Dni Młodzieży Kraków 2016. Na spotkaniu będzie prezentacja i wyjaśnienie symboliki logo ŚDM w diecezji rzeszowskiej oraz hasła: "Tabor? Rewelacja!" Organizatorzy w czasie spotkania przedstawią kalendarz wydarzeń diecezjalnych i ogólnopolskich związanych z ŚDM. O godz. 14.00 odbędzie się Msza św. w kościele Matki Bożej Saletyńskiej w Rzeszowie przy ul. Dąbrowskiego. Po Mszy św. swoje świadectwo i katechezę wygłosi Darek Malejonek z zespołu Maleo Reggae Rockers. Wystąpienie będzie połączone z koncertem. Gościem spotkania będzie również Dorota Abdelmoula z sekretariatu Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM 2016 oraz koordynatorka projektu „Bilet dla Brata”.

Początek ŚDM w Rzeszowie

pon., 11/24/2014 - 12:24
Start 30/11/2014 14:00 Strefa czasowaEurope/Warsaw Start 30/11/2014 14:00 Strefa czasowaEurope/Warsaw

30 listopada br. o godz. 14.00 w kościele księży saletynów przy ul. Dąbrowskiego w Rzeszowie odbędzie się inauguracja Światowych Dni Młodzieży w Diecezji Rzeszowskiej. W programie Eucharystia, świadectwa, katecheza oraz koncert Darka Malejonka. Szczegóły na plakacie.

W trosce o ciało i ducha. Jesienny rajd młodzieży z Kamienia.

pon., 11/24/2014 - 12:18

Od 8 do 11 listopada br. grupa młodzieży z Kamienia wraz ze swoim opiekunem ks. Stanisławem Zagórskim przebywała w domu Fundacji Troska w Kozłówku koło Wiśniowej. Ksiądz Stanisław dość wysoko podniósł poprzeczkę wymagań, bo przez 4 dni przeszedł z młodzieżą 4 trasy po Czarnorzecko-strzyżowskim Parku Krajobrazowym. Wieczorami młodzież słuchała podczas Mszy św. homilii. Nie zabrakło ciekawych rozmów przy kominku, jak i oglądania filmów edukacyjnych. Jednym słowem był to wyjazd gdzie położono nacisk na troskę o ciało i ducha. Zapraszamy do oglądnięcia zdjęć z wyjazdu (www.fundacjatroska.pl)

Trasy wycieczki:
1. Start w Bramie Frysztackiej (czerwony szlak gminny) i tym szlakiem do schronów w Stępinie, potem dalej tym szlakiem do szlaku turystycznego niebieskiego i potem na górę Chełm. Z góry Chełm szlakiem żółtym na punkt widokowy i potem niebieskim szlakiem do Wiśniowej.
2. Start w Węglówce, zielonym szlakiem na Królewską Górę, potem na zamek w Odrzykoniu, czarnym szlakiem na Prządki, na Suchą Górę i z powrotem do Węglówki
3. Góra Liwocz, start z Ujazdu z pod krzyża milenijnego, zielonym szlakiem na szczyt Liwocza, potem dalej na Mały Liwocz i z Małego Liwocza drogą leśną do Brzysk
4. Samochodem do Małej pod pomnik Chrystusa Króla, potem samochodem do Głobikowej (dinozaury i wieża widokowa) potem z Głobikowej do Niedźwiady i na wzgórze Zamczysko i z powrotem do Głobikowej przez Braciejową. Dodatkowo samochodem do Niedźwiady na Popkową Górę pod krzyż papieski

Paweł T.

Zmarła śp. Janina Szczupak, mama Ks. Proboszcza z Zaczernia

pon., 11/24/2014 - 12:18

Zmarła śp. Janina Szczupak, mama Ks. Piotra Szczupaka, proboszcza w Zaczerniu. Pogrzeb w środę, 26 listopada, o godz. 13.00 w Rzezawie k. Bochni (zjazd z autostrady w Brzesku).

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj jej wieczne spoczywanie!

Zaczynamy Rok Życia Konsekrowanego

ndz., 11/23/2014 - 21:14

30 listopada, w pierwszą niedzielę Adwentu, rozpoczniemy w Kościele Powszechnym Rok Życia Konsekrowanego. W diecezji rzeszowskiej uroczyste otwarcie roku odbędzie się 30 listopada o godz. 15.00 w katedrze rzeszowskiej. Z tej okazji przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego Konferencji Episkopatu Polski bp Kazimierz Gurda przygotował specjalny komunikat:

Drodzy bracia i siostry!

Z woli papieża Franciszka od pierwszej niedzieli Adwentu 2014 roku do 02 lutego roku 2016 w całym Kościele będzie trwał Rok Życia Konsekrowanego. Będzie on przeżywany pod hasłem: „Ewangelia, proroctwo, nadzieja – życie konsekrowane w Kościele dzisiaj”.

Ogłaszając ten Rok w listopadzie 2013 r. papież powiedział: „życie konsekrowane jest złożone, jest pełne łaski ale i grzeszności. W tym roku pragniemy uznać i wyznać nasze słabości, pragniemy też z mocą pokazać światu ile wśród nas jest świętości i żywotności. Jak wiele jest świętości ukrytej w naszych domach, klasztorach, ale przez to nie mniej owocnej, która sprawia, że konsekrowani są “żywymi ikonami Boga” po trzykroć Świętego.

W całym świecie żyje obecnie ok. 950 tys. osób konsekrowanych, czyli sióstr zakonnych, braci i ojców, osób należących do Instytutów Świeckich i do Indywidualnych Form Życia Konsekrowanego. Warto sobie uświadomić że jest ich ponad dwa razy więcej niż kapłanów (410 tys.). Wszystkie te osoby oddają całych siebie na służbę Bogu i ludziom poprzez naśladowanie Jezusa na drodze rad ewangelicznych. Bez ich świadectwa i poświęcenia trudno sobie wyobrazić życie Kościoła. Mówił o tym 2 lutego 2013 roku papież Franciszek: Pomyślmy jednak, co by było, gdyby zabrakło sióstr zakonnych w szpitalach, na misjach, w szkołach. Wyobraźcie sobie Kościół bez sióstr zakonnych! Nie można sobie tego wyobrazić. One są tym darem, tym zaczynem, który prowadzi naprzód Lud Boży.

W Polsce mamy ok. 35 tys. osób konsekrowanych, a to oznacza, że co tysięczny Polak i Polka jest osobą konsekrowaną. Żyją obok nas i między nami. Od setek lat modlitwą, pracą i świadectwem ubogacają życie Kościoła i społeczeństwu. Tak bardzo wrośli w naszą codzienność, iż współcześnie prawie ich nie zauważamy. Niewiele też o nich słychać w mediach, a przecież prowadzone przez nich szpitale, domy opieki społecznej, szkoły i przedszkola, różnorakie dzieła charytatywne, służą nam i naszym rodzinom. Przecież tak wielu z nas korzysta z posługi sakramentalnej osób konsekrowanych, nawiedza prowadzone przez nich sanktuaria, czyta wydawane przez nich książki, słucha i ogląda zakonne media. Nikt z nas nie może też powiedzieć, iż nie jest dłużnikiem sióstr klauzurowych, które modlą się nieustannie i ofiarują swoje życie za nasze zbawienie.

Papież Franciszek dał nam wszystkim bardzo dobrą sposobność, byśmy na nowo odkryli wartość całkowitego poświęcenia się Bogu, którego świadkami są osoby konsekrowane. Byśmy także lepiej poznali życie i specyfikę powołania tych ludzi, którzy zrezygnowali z kariery, z założenia rodziny, dla większego dobra, jakim jest Bóg. Zachęcamy Was wszystkich, Bracia i Siostry, do większego zainteresowania się życiem osób konsekrowanych. Często blisko waszych domów jest jakiś klasztor, czy dom zakonny. Zainteresujcie się codziennością osób, które w nich żyją, nawiążcie z nimi osobisty kontakt, spróbujcie zrozumieć, dlaczego wybrali taką drogę. Pomoże to w głębszym zrozumieniu własnego powołania oraz odpowiedzialności za dar życia, który otrzymaliśmy wszyscy od Boga.

W ciągu najbliższego roku będzie też wiele wydarzeń, organizowanych po to, byśmy uświadomili sobie lepiej rolę osób konsekrowanych w Kościele. Będziemy mogli poznać bogactwo ich charyzmatów, niezwykłe życie świętych, różnorodność dzieł, które prowadzą. Niech to wszystko prowadzi nas do dziękczynienia Bogu, który nieustannie wzywa kobiety i mężczyzn, by świadectwem życia konsekrowanego potwierdzali głęboką myśl świętej karmelitanki Teresy z Avila, iż „temu, kto posiadł Boga, niczego nie braknie. Bóg sam wystarczy.”

Niech Rok Życia Konsekrowanego, który rozpoczniemy w pierwszą niedzielę adwentu, będzie również okazją do modlitwy za tych którzy realizują swe powołanie w zakonach w Instytutach Świeckich, czy w Indywidualnych Formach Życia Konsekrowanego. Niech będzie czasem modlitwy o nowe, święte powołania do służby Bogu i ludziom we wspólnocie Kościoła.

Bp Kazimierz Gurda
Przewodniczący Komisji
ds. Życia Konsekrowanego KEP

Jezus 24/7

ndz., 11/23/2014 - 21:12

29 listopada 2014 r. o godz. 19.00 w Domu Diecezjalnym Tabor rozpocznie się Nieustająca Adoracja Najświętszego Sakramentu „Jezus 24/7”. Po uroczystej Mszy świętej pod przewodnictwem biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby Najświętszy Sakrament zostanie przeniesiony do specjalnie przygotowanej kaplicy. Gospodarze Domu Diecezjalnego Tabor oraz organizatorzy adoracji zapraszają do wybrania jednej godziny w tygodniu (w ciągu dnia lub w nocy), kiedy w ciszy i skupieniu będzie można trwać przed Jezusem. Zobowiązanie dotyczy tylko jednej godziny w tygodniu przez okres jednego roku, tj. do 29 listopada 2015 r. (jedna godzina zawsze w tym samym dniu tygodnia o tej samej porze, jedna lub dwie osoby w kaplicy, cisza, medytacja, Jezus i Jego łaska). Zainteresowanych adoracją i gotowych podjąć zobowiązanie organizatorzy proszą o zapoznanie się z regulaminem (www.tabor.rzeszow.pl) i zapisanie telefonicznie u s. Ewy Bieleckiej OV (tel. 788 250 193).

96. rocznica obrony Lwowa. Modlitwa o pokój na Ukrainie

ndz., 11/23/2014 - 15:12

23 listopada br. o godz. 11.00 w kościele św. Krzyża w Rzeszowie rozpoczęła się Msza św. w intencji Ojczyzny oraz pokoju na Ukrainie z okazji 96. rocznicy obrony Lwowa. Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił ks. Władysław Jagustyn – proboszcz parafii św. Krzyża i jednocześnie kapelan Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich Odział w Rzeszowie. Kaznodzieja, nawiązując do Uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata, zwrócił uwagę na chrześcijański obowiązek przemiany ziemi zgodnie z ewangelicznym prawem miłości. W Mszy św. uczestniczyli m.in. przedstawiciele Związku Strzeleckiego "Strzelec" oraz przedstawiciele szkół noszących imię Orląt Lwowskich. Po Eucharystii zebrani złożyli kwiaty pod tablicą upamiętniającą obrońców Lwowa umieszczoną na froncie kościoła. Tablicę ufundowało Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich Odział w Rzeszowie w 1998 r. w 80. rocznicę obrony Lwowa i Kresów Wschodnich. Jak głosi napis: Mortui sunt, ut liberi vivamus (Umarli, byśmy mogli żyć jako wolni). Na wieczną chwałę miasta „Semper fidelis” przez sześć wieków związanego z dziejami i losami Polski. Ksiądz Władysław Jagustyn odmówił modlitwę w intencji poległych bohaterów. Historię wydarzeń z 1918 r. przypomniał Bolesław Opałek – prezes Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich (urodził się w 1925 r. we Lwowie. Jego ojciec Mieczysław – znany lwowski bibliofil, a także inni członkowie rodziny, aktywnie uczestniczyli w obronie Lwowa w 1918 r.). Przedstawiciele szkół noszących imię Orląt Lwowskich złożyli pod tablicą wiązanki kwiatów. (tn)

Kościół czyni ziemię bardziej ludzką

ndz., 11/23/2014 - 14:29

23 listopada br., w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, o godz. 12.00 w katedrze rzeszowskiej odbyła się Msza św. pod przewodnictwem biskupa rzeszowskiego Jana Wątroby. W Eucharystii uczestniczyli m.in. członkowie Akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. W czasie Mszy św. 95 kandydatów na członków KSM złożyło odpowiednie przyrzeczenie. Tegoroczne rekolekcje przygotowujące do złożenia przyrzeczenia w Domu Rekolekcyjnym w Przybyszówce prowadził ks. Grzegorz Kida – wikariusz parafii św. Krzyża w Rzeszowie. Rota przysięgi składa się z następujących słów: „Uroczyście przyrzekam pracować nad sobą, aby móc całym życiem wiernie służyć Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie, czynić dobro ludziom, być dobrym członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży”.

Biskup Ordynariusz, odwołując się do fragmentu Ewangelii według św. Mateusza o sądzie na końcu czasów na podstawie naszego stosunku do bliźnich, zwrócił uwagę w homilii, że każdy człowiek, którego możemy obdarować miłością jest dla nas łaską i ratunkiem. Miłość domaga się konkretnych czynów, a nie pobożnych uczuć i deklaracji. Kaznodzieja przypomniał, że scena o sądzie na podstawie miłości inspirowała przez wieki pojedynczych ludzi i całe środowiska do działalności charytatywnej, zakładania szkół, szpitali, ochronek, zakonów. Kościół jest wspólnotą grzeszników, którzy pokonują grzech i czynią ziemię bardziej ludzką. Zwrócił się także do członków AK i KSM. Z jednej strony podziękował im za wszelkie zaangażowanie i świadectwo ale też zachęcił do własnej formacji. – Trzeba samemu się wzbogacać, aby mieć z czym iść na zewnątrz.

Po Mszy Biskup Rzeszowski wręczył nominacje 19. nowym prezesom oddziałów parafialnych Akcji Katolickiej. Ostatnim punktem świętowania dla młodzieży z KSM było obejrzenie filmu bł. Karolinie Kózce - patronce KSM pt. „Karolina” w rzeszowskim kinie Zorza. Film będzie emitowany do 27 listopada. (tn)

Film o bł. Karolinie w kinie Zorza. Zobacz koniecznie!

pt., 11/21/2014 - 16:36

Dwie przyjaciółki, Kaśka i Magda, kończą liceum filmowe. Mają za zadanie przygotować etiudę filmową. Nauczyciel podsuwa im temat o wiejskiej dziewczynie z Wał Rudy. W pierwszej chwili buntują się. Chciały kręcić film o ważnych społecznie sprawach, o współczesnych problemach, a tu trafia się im historia sprzed stu laty. Chcąc nie chcąc, wyruszają w drogę do Wał Rudy, gdzie żyła i zginęła ich bohaterka – Karolina Kózkówna. Na początku nie potrafią się odnaleźć w historii Karoliny. Nie mogą jej zrozumieć. Jaki jest sens jej wyborów? Dlaczego ich rówieśnica tak łatwo oddała życie? Dla jakich wartości? Co nią kierowało? Skąd czerpała siłę? I dlaczego Bóg na to pozwolił? Poszukiwanie odpowiedzi na wszystkie te pytania sprawia, że ich szkolne zadanie stopniowo przeradza się w fascynującą przygodę, a historia Karoliny nagle zaczyna mieć wpływ na życie ich i innych bohaterów filmu.

Reżyseria: Dariusz Regucki
Scenariusz: Dariusz Regucki
Obsada: Marlena Burian, Karol Olszewski, Anna Radwan, Jerzy Trela, Piotr Cyrwus
Czas trwania: 102 minuty
Dystrybucja: Rafael

Zmarł śp. Walenty Tokarz, ojciec Ks. Ryszarda Tokarza

pt., 11/21/2014 - 13:36

Zmarł śp. Walenty Tokarz, ojciec Ks. Ryszarda Tokarza, proboszcza w Mrowli.
Pogrzeb w niedzielę, 23 listopada o godz. 14.00 w Jasionce.

Dobry Jezu, a nasz Panie, daj mu wieczne spoczywanie!

Błogosławiona Karolina, gęś i kot

śr., 11/19/2014 - 14:37

18 listopada br. biskup rzeszowski Jan Wątroba pobłogosławił nowoutworzony park bł. Karoliny w Rzeszowie. Park znajduje się przy ulicy Strzyżowskiej i bł. Karoliny, na wschód od zabudowań parafii bł. Karoliny. W centrum parku znajduje się zespół rzeźb przedstawiających scenę z życia bł. Karoliny. Nastoletnia Błogosławiona siedząc na ławce rozmawia z trójką dzieci. W ręce trzyma otwartą książkę. Możemy się domyślać, że to Pismo św. albo katechizm. Uczy dzieci modlitwy, prawd wiary albo opowiada jakieś wydarzenie z życia Pana Jezusa. Karolina i dzieci ubrane są w proste wiejskie stroje. W scenie uczestniczy gęś i kot. Z przekazów wiadomo, że Karolina Kózka często pełniła rolę nauczycielki dla młodszego rodzeństwa i dzieci z sąsiedztwa. Siedząc pod gruszą niedaleko rodzinnego domu w Wał Rudzie uczyła głównie prawd religijnych. (tn)

Lekcja błogosławionej Karoliny

wt., 11/18/2014 - 21:48

Na niewielkiej ławeczce w centrum parku siedzi szesnastoletnia dziewczyna. Obok znajdują się wpatrzone w nią młodsze dzieci. Przy ławce pasie się gęś i siedzi kot. Taką scenę znajdziemy w Parku bł. Karoliny, który został uroczyście otwarty 18 listopada br., przy okazji uroczystości odpustowej w parafii bł. Karoliny przy ul. Kościelnej w Rzeszowie. Głos Karoliny z ławeczki dociera także do nas współczesnych. To wołanie o poszanowanie prawa Bożego i godności każdego człowieka.

O wierność i bezinteresowność

Wyjątkowość tegorocznego odpustu była związana z setną rocznicą męczeńskiej śmierci bł. Karoliny, która została zamordowana 18 listopada 1914 r. przez rosyjskiego żołnierza. Odpustowej Mszy św. przewodniczył biskup rzeszowski Jan Wątroba. W koncelebrze uczestniczył biskup pomocniczy diecezji rzeszowskiej Edward Białogłowski oraz biskup pomocniczy diecezji kamienieckiej Jan Niemiec. Ponadto około czterdziestu kapłanów, wśród nich kapelani straży pożarnej i innych służb mundurowych. Ich obecność nie była przypadkowa, gdyż proboszcz parafii bł. Karoliny – ks. Jan Krynicki – jest krajowym duszpasterzem strażaków. Oprócz parafian w Eucharystii uczestniczyli między innymi przedstawiciele Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży i Ruchu Czystych Serc – organizacji, którym patronuje bł. Karolina. Przewodniczący Rady Parafialnej w słowach powitania zwrócił uwagę na ponadczasowy charakter wartości, które pielęgnowała Karolina: wierność Bogu, bezinteresowność, posłuszeństwo i pomoc bliźnim.

O formację dojrzałych mężczyzn

W homilii Biskup Ordynariusz zwrócił uwagę, że bł. Karolina nie jest błogosławioną tylko od szóstego przykazania. Ostatnie chwile jej życia były zwieńczeniem poprzednich lat, w których pielęgnowała wartości ewangeliczne. Przez proste środki wprowadza nas w trudne tematy: czystości, wolności od uzależnień i śmierci bliskich. Biskup Wątroba powiedział, że historia Karoliny Kózki domaga się wołania o formację prawdziwych i dojrzałych mężczyzn. Mężczyźni, którzy otaczali Karolinę zawiedli: ojciec, sąsiedzi, koledzy. Są negatywnymi bohaterami tragicznej historii z 1914 roku. Tę historię można odczytać jako apel dotyczący wychowania chłopców i mężczyzn do szacunku wobec dziewcząt i kobiet, szacunku do czystej przyjaźni i miłości.

O słowa zgodne z czynami

Po obrzędzie Komunii św. zebrani w kościele odśpiewali hymn „Ciebie Boga wysławiamy”, a następnie Biskup Rzeszowski odczytał Litanię do bł. Karoliny. Po Mszy św. uczestnicy uroczystości udali się do nowoutworzonego Parku bł. Karoliny, który sąsiaduje z kościołem. Biskup pobłogosławił park i figurę bł. Karoliny, która znajduje się w jego centrum. Błogosławiona siedzi na ławeczce i rozmawia z dziećmi. To nawiązanie do jej zaangażowania w edukację młodszych dzieci z Wał Rudy. Śmiało można powiedzieć, że była świecką katechetką. Głoszone innym prawdy przypieczętowała ofiarą swojego życia. W parku znajduje się także kącik nowożeńców. To może być doskonałe miejsce refleksji na temat miłości, małżeństwa, wierności i poświęcenia. (tn)

Egzamin proboszczowski

pon., 11/17/2014 - 23:08

17 listopada br. w Domu Diecezjalnym Tabor odbyły się egzaminy proboszczowskie dla księży wyświęconych w latach od 1999 r. do 2002 r. W 2011 roku takie egzaminy odbyły się po raz pierwszy. Od tego czasu księża mający 12, 13, 14 i 15 lat kapłaństwa co roku zdają egzaminy z różnych przedmiotów. To jakby powtórka wiedzy z podstawowych przedmiotów studiów teologicznych. Przez cztery lata księża co roku zdają egzaminy z dwóch albo trzech przedmiotów: teologii dogmatycznej i teologii moralnej oraz Pisma św.; homiletyki i liturgiki; teologii pastoralnej i katechetyki i na zakończenie z prawa kanonicznego i administracji parafii. Jesienna edycja tegorocznych egzaminów rozpoczęła się od modlitwy w kaplicy Domu Diecezjalnego Tabor, którą poprowadził ks. Wiesław Szurek - wikariusz biskupi ds. formacji kapłańskiej koordynujący przebieg egzaminów. Zdanie egzaminu proboszczowskiego nie jest jednoznaczne z otrzymaniem funkcji proboszcza. W diecezji rzeszowskiej księża zostają proboszczami mając za sobą średnio 18 lat kapłaństwa. Czy jest to moment oczekiwany przez księży? Ksiądz Piotr Kura – wikariusz parafii św. Krzyża w Rzeszowie, wyświecony na kapłana w 1999 r., który w tym roku zdał ostatni egzamin proboszczowski, zwraca uwagę na coraz częściej dające o sobie znać pragnienie wzięcia odpowiedzialności za wspólnotę wierzących w ramach struktur parafii oraz naturalną kolej rzeczy związaną z wymianą pokoleń. Pytany, czy chciałby zostać proboszczem w jakiejś konkretnej parafii odpowiada, że nie zastanawiał się nad tym i pójdzie do każdej, do której pośle go Biskup Ordynariusz. Gdyby miał coś podpowiedzieć, to wolałby środowisko wiejskie. (tn)

Na zdjęciu ks. Piotr Kura

10 lat od zakończenia I Synodu Diecezji Rzeszowskiej

pon., 11/17/2014 - 20:35

21 listopada 1999 r. została powołana komisja przygotowawcza Pierwszego Synodu Diecezji Rzeszowskiej. Sam Synod rozpoczął się 24 marca 2001 r., a zakończył 20 listopada 2004 r. Jak czytamy w dekrecie biskupa rzeszowskiego Kazimierza Górnego z 2 lutego 2001 r., jednym z celów synodu było ujednolicenie prawa diecezjalnego w związku z utworzeniem diecezji rzeszowskiej z terytorium dwóch diecezji: przemyskiej i tarnowskiej. Komisję Główną synodu tworzyli: bp Edward Białogłowski (przewodniczący), ks. Wiesław Szurek (zastępca przewodniczącego), ks. Józef Kula (przewodniczący Komisji ds. Ludu Bożego), ks. Andrzej Garbarz (przewodniczący Komisji ds. Nauczycielskiego Zadania Kościoła), ks. Jerzy Buczek (przewodniczący Komisji ds. Uświęcającego Zadania Kościoła), ks. Jan Szczupak (przewodniczący Komisji ds. Duszpasterstwa) oraz ks. Stanisław Mac (przewodniczący Komisji ds. Administracyjno-Prawnych). Sekretariat Synodu tworzyli: ks. Jan Szczupak, ks. Janusz Sądel, ks. Piotr Steczkowski oraz s. Hieronima Janicka. Hasłem synodu były słowa Jezusa Chrystusa skierowane do Apostoła Piotra: Duc in altum. Przez trzy lata i osiem miesięcy trwały prace synodalne. Komisje tematyczne (5 głównych komisji było podzielonych na 23 mniejsze komisje) przygotowywały odpowiednie tematy i materiały, które były omawiane w zespołach synodalnych w parafiach, dekanatach oraz na międzydekanalnych kongregacjach synodalnych. W sumie przygotowano 45 numerów specjalnych Biuletynów Synodu Diecezjalnego. Na podstawie materiałów z parafii i dekanatu oraz kongregacji synodalnych komisje tematyczne przygotowały schematy dokumentów. Następnie odbywały się Sesje Plenarne w katedrze rzeszowskiej, gdzie głosowano nad podjętymi uchwałami (w sumie odbyło się sześć sesji plenarnych). Uroczyste zakończenie Pierwszego Synodu Diecezji Rzeszowskiej odbyło się 20 listopada 2004 r. Dekretem z tego dnia biskup rzeszowski Kazimierz Górny zatwierdził uchwały i ogłosił je jako diecezjalne partykularne prawo. Dokumenty obowiązują od 19 stycznia 2005 r. Wszystkie statuty Pierwszego Synodu razem z opisem prac synodalnych zostały wydane w publikacji pt. Pierwszy Synod Diecezji Rzeszowskiej 2001-2004, Rzeszów 2004, ss. 581. (tn)

Koncert pieśni patriotycznych

pon., 11/17/2014 - 13:24

11 listopada br. w parafii Matki Bożej Królowej Polski w Rzeszowie, z inicjatywy ks. kpt. dr Sebastiana Piekarskiego, odbył się uroczysty koncert pieśni patriotycznych, w wykonaniu młodzieży z sekcji wokalnej Klubu Garnizonowego 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie. Koncert odbył się po Mszy Świętej o godz. 9.00, odprawionej w intencji naszej Ojczyzny, której przewodniczył i wygłosił okolicznościowe kazanie ks. Tomasz Anisiewicz - Proboszcz parafii.
Całość programu artystyczno – patriotycznego przygotowała pani Ewa Jaworska – Pawełek, a na koncert złożyły się następujące utwory:
1. Pieśń o Rozmarynie – wykonawca: Agnieszka Podubny.
2. A na Czas Wojny - wykonawca: Paulina Zięba.
3. Żołnierka – wykonawca: Marta Kopeć.
4. Siwe Mundury – wykonawca: Zespół „Presto”.
5. I pozostał tylko żal – wykonawca: Patrycja Chmiel.
6. Taki Kraj - wykonawca: Magdalena Jerzuchowska.
7. Ojczyzna – wykonawca: Diana Szeliga.
8. Powrócisz tu – wykonawca: Marta Kozak.
9. Hej, Hej Jutrzenko – wykonawca: Zespół „Smajl”.
10. Tango na głos – wykonawca: Aleksandra Stawarz.
11. Matka Boska Częstochowska – wykonawca: Małgorzata Oleszko.
12. Qvo Vadis Domine – wykonawca: Agnieszka Podubny.
13. Kiedy żołnierze wracają – wykonawca: Marta Kopeć.
14. Orlęta – wykonawca: Aleksandra Stawarz.
15. Dziewczyna z granatem – wykonawca: Aleksandra Stawarz.
Ważnym walorem koncertu było wyjątkowe połączenie muzyki oraz treści patriotycznych i historycznych.
Ten przedpołudniowy koncert, który zgromadził wielu sympatyków kościoła garnizonowego w Rzeszowie, stał się swoistym preludium do wspólnego świętowania 96 rocznicy Odzyskania Niepodległości na terenie Garnizonu Rzeszów.